Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1011/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Od tego orzeczenia skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł w ustawowym terminie skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1 tego przepisu, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, o których mowa w art. 176 § 2 P.p.s.a. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a.).
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 9 maja 2016 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że odebrał je upoważniony pracownik. Termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął w dniu 16 maja 2016 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, a braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały usunięte.
Z uwagi na powyższe skargę kasacyjną należało odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 177a i art. 176 § 2 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.