Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1681/19 Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.J. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 października 2019 r., nr SKO.K/41.3/618/2019/13533/WS w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o skardze kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 maja 2020 r.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2020 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Odpis ww. opinii doręczono skarżącemu. Wobec niewniesienia skargi kasacyjnej, ww. wyrok uprawomocnił się z dniem 13 października 2020 r.
Pismem z dnia 10 lipca 2022 r. J.J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1681/19 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jako podstawę wznowienia skarżący powołał fakt pojawienia się nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję. Wskazał, że w sprawie [...] prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w W. korespondencja w dniu 21 stycznia 2019 r. nie została doręczona prawidłowo oraz, że Prokurator Rejonowy w W. wraz ze Starostą opierali się na wadliwej opinii psychologiczno- psychiatrycznej.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 23 sierpnia 2022 r. oświadczył, że podstawę wznowienia stanowi art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podał, że zgodnie z oświadczeniem skarżącego, informację o błędnie doręczonej mu korespondencji oraz wadach opinii psychologiczno- psychiatrycznej skarżący powziął w dniu złożenia pisma do Sądu, tj. 10 lipca 2022 r. lub w dniu poprzedzającym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. dalej p.p.s.a.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Zgodnie z przepisami art. 271 – 274 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1).
Można także żądać wznowienia na tej podstawie, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273).
Nadto, w myśl art. 277 p.p.s.a, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W skardze o wznowienie postępowania strona skarżąca podniosła, że jest ona wniesiona w terminie, bowiem informacja o błędnie doręczonej korespondencji oraz o wadach opinii psychologiczno- psychiatrycznej została powzięta przez skarżącego w dniu złożenia skargi do Sądu bądź w dniu poprzedzającym.
W ocenie Sądu, analiza niniejszej skargi prowadzi do wniosku, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia, jak również nie można uznać, że zachowany został termin do jej wniesienia.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika wyłącznie z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633).
Nadto Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym, toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała w żaden sposób, aby w sprawie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wymienionych podstaw wznowienia postępowania. Skarżący w dość chaotycznym uzasadnieniu skargi zarzuca organom naruszenia prawa, dotyczące doręczenia korespondencji oraz opinii psychologiczno- psychiatrycznej, jednakże nie sposób wyciągnąć z tych zarzutów konkretnych faktów, które uzasadniałyby wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 10 marca 2020 r. W szczególności nie przedstawił prawomocnego wyroku, z którego wynikałby fakt sfałszowania dokumentacji w jego sprawie.
Z podniesionych wyżej względów na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.