Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lipca 2024 r. D. N. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem decyzją własną z dnia 19 lipca 2024 r., nr[...] uwzględnił skargę w całości, uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał skarżącej wnioskowane świadczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych, przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie wydania przez organ decyzji z dnia 19 lipca 2024 r. Decyzja autokontrolna organu, uwzględniająca skargę nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało umorzeniem postępowania sądowego.
Pełnomocnik skarżącej w treści skargi złożył wniosek o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd jest więc zobowiązany do orzeczenia w przedmiocie kosztów, zgodnie z art. 209 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a
Na zasądzone koszty postępowania składa się wynagrodzenie radcy prawnego skarżącej (480 zł), ustalone w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. 2023, poz. 1935 ze zm.).
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 209 i art. 201 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.