Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nakładające na A. W. grzywnę w kwocie [...] zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji tego organu z dnia [...] r., nr [...] w postaci doprowadzenia budynku mieszkalno-usługowego, położonego w S. przy ul. [...] do stanu poprzedniego, tj. odtworzenia korytarza zabudowanego i adaptowanego na pomieszczenie sklepowe bez stosownego pozwolenia na budowę.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca zawarła wniosek o "umorzenie nałożonej grzywny" oraz o "wstrzymanie przebudowy ścianki działowej". Na podstawie zarządzenia z dnia 15 grudnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia wyjaśnień co do treści powyższych wniosków. W szczególności zaś do sprecyzowania, czy wnosi o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] nakładającego na nią grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, czy też wniosek ten dotyczy innego aktu wydanego przez ten organ. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na udzielenie odpowiedzi, pod rygorem przyjęcia, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy powyższego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wniosła do Sądu pismo z dnia [...] r., w którym odnosiła się jedynie do kwestii zawieszenia postępowania sądowego (będącego przedmiotem odrębnego postanowienia), zatem Sąd uznał, zgodnie rygorem zawartym w wezwaniu, iż jej wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...].
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym.
Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex Polonica nr 375764), podstawową przesłanką wstrzymania decyzji jest wykazanie powyższych okoliczności, przez które należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Przenosząc powyższe rozważenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż złożony przez stronę skarżącą wniosek nie zawiera żadnych informacji odnoszących się do przywołanych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie w uzasadnieniu skargi wskazano na wady prawne w/w aktu, które na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków.
Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy. Podkreślić wymaga, że mimo, iż uiszczenie grzywny w wysokości [...] zł łączy się ze znacznym obciążeniem finansowym skarżącej, brak jest podstaw do przyjęcia, iż jej uiszczenie może wywołać po stronie skarżącej ryzyko niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nienależnie bowiem uiszczona przez skarżącą grzywna podlegać będzie zwrotowi.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.