Uzasadnienie
Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści formularza wynika, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z S. T. (bezrobotną), a w skład jej majątku wchodzi nieruchomość budynkowa, o którą toczy się długotrwały spór pomiędzy współwłaścicielami, a wnioskodawczyni dysponuje 80 m2 lokalem mieszkalnym w tej nieruchomości. Wedle podanych informacji strona nie posiada żadnego innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Na wezwanie referendarza sądowego I. D. – W. nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, w tym wysokość zobowiązań wynikających z zaciągniętych pożyczek, koszty bieżące oraz wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Aby jednak oceny tej można było dokonać w sposób wszechstronny i rzetelny, koniecznym jest uzyskanie jak najpełniejszego obrazu sytuacji materialnej strony, czemu służy zarówno treść druku formularza PPF jak i możliwość wezwania o tzw. dodatkowe dokumenty źródłowe.
Mając na względzie uznano, że zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi, albowiem konieczność uiszczenia tej opłaty mogłaby pogorszyć sytuację materialna strony.
Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, jednakże nadesłana dokumentacja wskazuje na istnienie trudności w utrzymaniu płynności finansowej o czym świadczą wezwania do zapłaty od jej kontrahentów, problemy z terminowym odprowadzeniem należności publicznoprawnych jak również w bieżącym opłacaniem wydatków za media. Wspomniane dokumenty przynajmniej w części potwierdzają okoliczności podniesione we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniając z tej perspektywy możliwość opłacenia przez skarżącą kosztów postępowania sądowego rozpoznający niniejszy wniosek doszedł do przekonania, że zasadnym będzie zwolnienie jej z wpisu od skargi w całości. W istocie bowiem uiszczenie całej kwoty 500 zł lub nawet jej części mogłoby zachwiać i tak już niełatwą sytuacją materialną strony. Pod uwagę wzięto przy tym, że jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania, a pozostałe, potencjalne koszty postępowania nie są na tyle znaczące aby strona nie była w stanie zabezpieczyć środków na ich opłacenie
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.