Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22.07.2021 r., znak sprawy WINB.WOA.7722.118. 2021.KS/AS Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: "ŚWINB") utrzymał w mocy postanowienie nr [...] z dnia 20 maja 2021 r., znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. (dalej: "PINB") oddalające zarzuty wniesione przez A. Z. dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego,
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W dniu [...] r. PINB wydał decyzję nr [...], znak: [...] nakazującą H.Z., A. Z., B. C. oraz M. C. rozbiórkę przydomowej oczyszczalni ścieków, zlokalizowanej w miejscowości R., ul. [...], nr ewid. [...], gmina K..
W dniu 15 listopada 2016 roku H. Z. oraz A.Z. złożyli odwołanie od ww. decyzji, którą ŚWINB decyzją z dnia 11 kwietnia 2017 r., znak sprawy WINB.WOA.7721.749.2016.MA/MAJ utrzymał w mocy w całości. Na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skierowali H.Z. i A. Z.. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 439/17 WSA w Gliwicach oddalił skargę skarżących.
W dniu 18 marca 2019 r. PINB wystawił tytuły wykonawcze:
- - B.C., numer [...] o treści obowiązku "rozbiórka przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w miejscowości R. ul. [...], nr ewid. [...], gmina [...]",
- - A.Z., numer [...], o treści obowiązku "rozbiórka przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w miejscowości R. ul. [...], nr ewid. [...], gmina [...]",
- - H. Z., numer [...], o treści obowiązku "rozbiórka przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w miejscowości R. ul. [...], nr ewid. [...], gmina [...]",
- - M. C., numer [...], o treści obowiązku "rozbiórka przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w miejscowości R. ul. [...]
, nr ewid. [...], gmina [...]" i podjął czynności związane z wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne prowadzi Drugi Urząd Skarbowy w C..
W dniu 12.04.2021 r. A.Z. (dalej: "Skarżący") złożył do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. skargę na czynność egzekucyjną o zajęciu należności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia 02.04.2021 r. W odpowiedzi na wskazane wyżej pismo Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w C. wezwał Skarżącego do sprecyzowania czy jego pismo, "skargę", należy traktować jako zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze.zm.) – dalej: "p.e.a." czy też jako skargę na czynności egzekucyjne zgodnie z art. 54 § 1 p.e.a. Wezwanie do sprecyzowania wniosku Skarżącego nastąpiło z wyznaczeniem 7-dniowego terminu na dokonanie tej czynności pod rygorem, iż w przypadku nieusunięcia braków organ egzekucyjny rozpatrzy wniosek jako zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
W piśmie z dnia 29 kwietnia 2021 r., odpowiadając na wezwanie organu egzekucyjnego, Skarżący nie sprecyzował swojego wniosku i napisał, że nie może "rozebrać przydomowej oczyszczalni ścieków, bo jest mi niezbędna do korzystania z łazienki, kuchni i innych koniecznych mediów". Z uwagi na treść odpowiedzi Skarżącego, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w C. w dniu 12.05.2021 r. przekazał pismem oryginał wniosku Skarżącego z zarzutami na prowadzone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] do wierzyciela (PINB).
Postanowieniem nr [...] z dnia 20 maja 2021 r., znak: [...] PINB oddalił zarzuty wniesione przez Skarżącego dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia PINB wskazał na prawomocność decyzji nakazującej rozbiórkę przydomowej oczyszczalni ścieków oraz na treść art. 33 p.e.a. W ocenie PINB, w sprawie nie zaszła żadna przesłanka wymieniona w powołanym wyżej przepisie ustawy co uzasadniło oddalenie zarzutów Skarżącego na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Na postanowienie PINB zażalenie złożył Skarżący do ŚWINB, który postanowieniem z dnia 22.07.2021 r., znak sprawy WINB.WOA.7722.118.2021.KS/AS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach złożył A. Z.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, umorzenie postępowania egzekucyjnego, zwolnienie z kosztów i wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o oddalenie skargi i potrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1032/21 Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze.zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie prowadzone było zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze.zm.)
Z art. 29 § 1 p.e.a. jednoznacznie wynika, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W konsekwencji art. 34 § 1 tej ustawy stanowi, że zarzuty zgłoszone na podstawie wskazanej w jej art. 33 § 2 pkt 1 – 6 p.e.a., organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu wypowiedzi wierzyciela.
Z treści pisma Skarżącego z dnia 29 kwietnia 2021 r., podobnie jak z pisma z dnia 12 kwietnia 2021 r., znajdujących w aktach badanej sprawy, wynika że Skarżący kwestionuje istnienie obowiązku rozbiórki przydomowej oczyszczalni ścieków (nie zgada się na rozbiórkę). W piśmie Skarżący nie wykazał dlaczego obowiązek rozbiórki nie istnieje a jedynie wskazał, że nie może wykonać tego obowiązku ponieważ oczyszczalnia jest mu potrzebna.
Skoro art. 29 § 1 p.e.a., jak na wstępie wyjaśniono, zabrania organowi egzekucyjnemu badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, może on tylko zwrócić się do wierzyciela o zajęcie merytorycznego stanowiska. W świetle załączonej do akt dokumentacji sprawy nie ulega wątpliwości, że wierzyciel (PINB) potwierdził istnienie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi, to jest obowiązku rozbiórki wybudowanej niezgodnie z przepisami prawa przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w miejscowości R. ul. [...], nr ewid. [...], gmina [...].
Podkreślić należy, że zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego mogą zostać zgłoszone jedynie ze wskazaniem na jedną z podstaw enumeratywnie wymienionych w art. 33 § 2 pkt 1-6 p.e.a. Z treści powołanych wyżej pism Skarżącego można wnioskować, że wniósł on zarzut oparty na treści art. 33 § 2 pkt 1 p.e.a. (nieistnienie obowiązku). Skarżący zakwestionował ustalony ostateczną decyzją ŚWINB z dnia 11 kwietnia 2017 r., znak sprawy WINB.WOA.7721.749.2016.MA/MAJ obowiązek rozbiórki przydomowej oczyszczalni ścieków argumentując to opinią o rzekomym skonfliktowaniu PINB z nim, który pomaga sąsiadowi w "zatruwaniu mu życia". Żadnych innych merytorycznych argumentów w swoich pismach Skarżący nie podniósł.
W świetle tak ustalonego stanu faktycznego sprawy zaskarżone postanowienie ŚWINB jak i poprzedzające go postanowienie PINB odpowiadają prawu ponieważ prawidłowo organy orzekające w sprawie oddaliły zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Wprawdzie w ocenie Sądu z uzasadnień postanowień obu organów wynika, że zarówno PINB jak i ŚWINB uznały, że Skarżący nie wskazał w swoim piśmie żadnej z podstaw do wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, jednak w ocenie Sądu to uchybienie nie miało wpływu na prawidłowość podjętych przez te organy rozstrzygnięć.
Wobec powyższego, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela zarzutów podniesionych przez Skarżącego w skardze. Nie znalazł również innych naruszeń prawa, które miałyby lub mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżone postanowienie w przedstawionych warunkach faktycznych i prawnych odpowiada prawu, zatem skargę jako nieuzasadnioną, należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.