Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. w W. skargą z dnia [...]r. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 844/05.
Jako podstawę żądania wznowienia wskazano nieważność postępowania określoną w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm., dalej p.p.s.a.
Uzasadniając podstawę wznowieniową skarżąca podała, że pełnomocnik będący radcą prawnym G. T., składając skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], po rozpatrzeniu której został wydany wyrok pod sygn. akt II SA/Gl 844/05, nie był umocowany do jej złożenia, a w konsekwencji strona nie była należycie reprezentowana.
Skarga z dnia [...]r. została sporządzona przez radcę prawnego G. T., który dopiero na żądanie Sądu złożył do akt pełnomocnictwo z dnia [...] r. Pełnomocnictwo to nie odnosi się do potwierdzenia czynności pełnomocnika dokonanych w dniu [...] r.
Nadto w pełnomocnictwie z dnia [...]r. znajduje się zdanie "Pełnomocnictwo jest ważne przez okres jednego roku od daty wystawienia", co oznacza, że wolą mocodawcy było działanie pełnomocnika po dniu [...]r. Na dowód zachowania terminu do wniesienia skargi skarżąca załączyła korespondencję elektroniczną, wskazując, że o wyroku z dnia 18 lipca 2006 r. została zawiadomiona najwcześniej [...]r.
Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku z dnia 18 lipca 2006 r. i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skuteczność czynności procesowych dokonanych przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem procesowym zależy od ich zatwierdzenia przez zainteresowaną stronę. Następcze udzielenie pełnomocnictwa oznacza zatwierdzenie czynności zdziałanych w imieniu strony bez pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazanie przez skarżącą – zaistniałej w jej ocenie – podstawy wznowieniowej, wymienionej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. i jej uzasadnienie faktyczne znajduje potwierdzenie w aktach sprawy II SA/Gl 844/05, a sama skarga o wznowienie została złożona z zachowaniem terminu przewidzianego art. 277 p.p.s.a.
W świetle tych okoliczności problem w sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy pełnomocnictwo podpisane w dacie późniejszej niż wniesienie skargi oznacza, że skarga sporządzona została przez pełnomocnika nie mającego do tego umocowania.
W ocenie składu orzekającego odpowiedź na to pytanie jest przecząca.
Udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną, polegającą na złożeniu odpowiedniego oświadczenia woli przez mocodawcę. Czynność ta może przybrać dowolną formę, a nawet nastąpić w sposób dorozumiany. W żadnym razie nie można utożsamiać daty udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu z dniem formalnego podpisania pełnomocnictwa. Od udzielenia pełnomocnictwa należy odróżnić pisemne udokumentowanie lub formalne potwierdzenie udzielonego pełnomocnictwa, a także realizację obowiązku pełnomocnika dołączenia pisemnego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a., który jest wymogiem procesowym.
Niedołączenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, a więc z naruszeniem art. 37 § 1 p.p.s.a. jest usuwalnym brakiem formalnym wniesionej skargi, zaś wezwanie do usunięcia tego braku winno być kierowane do pełnomocnika (WSA w Opolu II SA/Wr 1225/01, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 53).
Uzupełnienie w terminie skargi wywołuje skutki od dnia jej wniesienia, a nie od dnia uzupełnienia.
W przedmiotowej sprawie radca prawny został przez sąd wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa i brak ten został usunięty w zakreślonym terminie. Tym samym został spełniony wymóg pisemnego potwierdzenia udzielonego pełnomocnictwa mimo dokonania go po sporządzeniu skargi (por. post. NSA z 20.12.2005 r. II OSK/241/05, Lex 190983).
Jedynie na marginesie należy zauważyć, że zaakceptowanie stanowiska skarżącej, że w dniu wniesienia skargi radca prawny G. T. działał bez umocowania, musiałaby prowadzić do odrzucenia skargi z uwagi na brak upoważnienia do reprezentowania skarżącej.
Mając na uwadze powyższą argumentację, która doprowadziła Sąd do negatywnej oceny zasadności zgłoszonej podstawy wznowienia postępowania, na podstawie art. 282 § 2 w zw. z § 1 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania podlegała oddaleniu.
SJ/