Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] nakładającą na B. B. karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze sformułowany został także wniosek o wstrzymanie wykonania powołanego na wstępie rozstrzygnięcia ze względu na jego wadliwość. Wniosek jednakże nie został przez pełnomocnika strony skarżącej w żaden sposób umotywowany. Również organ w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do jego treści.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2013 r. zobowiązał pełnomocnika wnioskodawczyni do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." - w terminie 7 dni, pod rygorem oddalenia przedmiotowego wniosku. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało doręczone adresatowi w dniu 5 lutego 2013 r., jednakże do dnia dzisiejszego nie uzasadniono wniosku o wstrzymanie wykonania aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek, zważył:
W świetle art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Przesłanką wstrzymania wykonania jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W konsekwencji z uwagi na fakt, że instytucja wstrzymania jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane.
W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez stronę skarżącą wymierzonej kary, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji organów administracyjnych sporna zapłata nie powinna być dokonana. Ponieważ Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, nie może więc sam stwierdzić, czy wykonanie aktu spowoduje takie zagrożenia. Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie został on przez nią umotywowany. Sąd nie może zatem dokonać oceny, czy wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest prawdopodobne, szczególnie w sytuacji braku danych na temat sytuacji finansowej wnioskodawcy. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by z jego treści wynikało, że może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło.
Nie można bowiem przyjąć, że argumenty wysuwane przez stronę skarżącą na dowód istnienia podstaw do uchylenia decyzji organów administracyjnych są tymi samymi, które Sąd bierze pod uwagę postanawiając o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, będzie bowiem stanowić przedmiot postępowania sądowego w sprawie. Z tego względu też rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania nie może prowadzić w istocie do rozpoznania sprawy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.