Uzasadnienie
M. C. wniosła dnia 19 listopada 2018 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia z dnia 17 grudnia 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania oraz do podpisania skargi, który to brak może być uzupełniony poprzez złożenie własnoręcznego podpisu na oryginale skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie 1 dodatkowego odpisu skargi. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jednocześnie doręczono skarżącej odpis zarządzenia z dnia 17 grudnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 17 stycznia 2019 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął dnia 24 stycznia 2019 r. nie uzupełniono braków formalnych skargi, nie uiszczono również należnej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Stosownie do art. 46 § 1 P.p.s.a. skarga wniesiona do Sądu winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. Przepis ten przewiduje w szczególności, że pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma, jak uczyniła to skarżąca, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stanowisko to wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13 (opubl. w ONSAiWSA 2014/5/70, Lex nr 1459207). Możliwość wniesienia skargi drogą elektroniczną została przewidziana w art. 54 § 1a P.p.s.a., ale przepis ten wchodzi w życie od dnia 31 maja 2019 r., na mocy zmian dokonanych art. 4 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw. W związku z powyższym wezwano skarżącą do podpisania skargi wniesionej drogą elektroniczną.
Stosownie natomiast do art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braków formalnych skargi i nie uiściła wymaganego wpisu.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.