Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w M., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., którym utrzymane zostało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z [...] r. zobowiązujące skarżącą do przedłożenia oceny stanu technicznego kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz osadnika ścieków przy ul. [...] w M.. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając brak prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie i podnosząc iż nie może być w stosunku do niej skierowany orzeczony nakaz, albowiem inwestycja została zrealizowana wiele lat temu a skarżąca aktualnie nie jest ani właścicielem ani zarządcą przedmiotowych obiektów budowlanych.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone do sądu postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, co skutkuje uwzględnieniem skargi w całości.
W aktach sprawy znajduje się postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] wydane na podstawie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.), którym uchylone zostało postanowienie [...]WINB z dnia [...] r. oraz postanowienie PINB w M. z dnia [...] r. a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podano, że na skutek analizy złożonej do sądu skargi organ odwoławczy uznał zasadność podniesionych zarzutów, co skutkowało uchyleniem postanowień organów obu instancji a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia celem ustalenia statusu prawnego przedmiotowych obiektów budowlanych i podmiotów odpowiedzialnych za ich stan techniczny.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej spółdzielni cofnął złożoną skargę podnosząc iż wobec wydanego postanowienia z dnia [...] r. stała się ona bezprzedmiotowa. Równocześnie pełnomocnik skarżącej wystąpił o zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej PoPPSA, uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Zgodnie z art. 54 § 3 PoPPSA, organ którego działalność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając iż nie może być adresatem nałożonego obowiązku. Organ odwoławczy podzielił zastrzeżenia skargi i wskazał, iż organ I instancji winien jednoznacznie ustalić kto jest właścicielem kanalizacji i osadnika na ścieki, wobec czego skarżąca cofnęła swoją skargę. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PoPPSA.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powoływanej ustawy. Na koszty te składają się koszty zastępstwa procesowego przez kwalifikowanego pełnomocnika oraz koszty udzielonego pełnomocnictwa. Sąd nie miał podstaw do orzekania o zwrocie wpisu sądowego, albowiem w sprawie wpis taki nie został uiszczony a skarżąca nie była wzywana do uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 219 PoPPSA, opłatę sądową należy uiścić gotówka do kasy sądu lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Wpisu od skargi nie uiszcza się zatem w postaci znaków opłaty sądowej. Naklejone przez pełnomocnika na skardze znaki opłaty sądowej mogą zatem zostać wydane przez sąd na żądanie skarżącej lub jej pełnomocnika, nie mogą jednak zostać uznane za dowód uiszczenia wpisu, podlegającego zwrotowi w orzeczeniu kończącym postępowanie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PoPPSA.
Mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 201 § 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.