Uzasadnienie
Pismem z dnia (...)r. reprezentujący skarżącą I.P. radca prawny T.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody(...) z dnia (...) r., nr (...) utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia (...) r., nr (...) zatwierdzające projekt budowlany i udzielające W.G. pozwolenia na rozbudowę garażu w K.-K przy ulicy (...) nr (...), na działce nr (...).
W treści powyższej skargi pełnomocnik skarżącej zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu podając, iż czyni to cyt. "wobec niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków budowy godzących w interesy skarżącej".
W piśmie z dnia (...) r. pełnomocnik uczestnika postępowania W.G. ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku podniósł, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem twierdzenia skarżącej zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji są ogólnikowe i nie poparte żadnymi dowodami potwierdzającymi, iż ww. decyzja może naruszyć interes strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek.
W świetle cytowanego przepisu nie budzi wątpliwości, że zasadą jest że zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną przemawiające za tym, wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególne okoliczności.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując obie wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki nie przybliżył żadnej z nich, nie uzasadnił bowiem ani jednym zdaniem w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia wskazaną decyzją znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. zaliczać subiektywnego przeświadczenia wnioskodawcy o ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Dlatego też powoływanie się na nią na obecnym etapie postępowania wpadkowego, poprzedzającego merytoryczne rozpoznanie skargi, nie może być brane pod uwagę.
Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez stronę skarżącą, a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nawet bowiem hipotetyczna konieczność, w razie uchylenia pozwolenia na budowę, rozebrania obiektu nie wiąże się z żadną szkodą po stronie skarżącej I.P., albowiem obowiązek ten będzie obciążał inwestora W.G., który dokonał już faktycznej rozbiórki wykonanych dotąd elementów przedmiotowego garażu. Możliwość dokonania rozbiórki przeczy też ewentualnemu uznaniu, iż realizacja pozwolenia na budowę wywoła nieodwracalne skutki prawne.
Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.