Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 sierpnia 2017 r. A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz na poprzedzającą je decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...]. Skarga w zakresie postanowienia Wojewody [...] została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Gl 808/17. Następnie w piśmie z 22 września 2017 r. skarżąca, odpowiadając na wezwanie Sądu, sprecyzowała, że wnosi osobną skargę na decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – stosownie do treści § 2 powyższego przepisu - sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunkiem koniecznym wniesienia w rozpatrywanej sprawie skargi do sądu administracyjnego było zatem wniesienie odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta S., tj. do Wojewody [...]. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz.
23) od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia (§ 2 tego przepisu). Regulacja ta ma na celu zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy przez organ pierwszej, a następnie drugiej instancji. Bez względu na to, która ze stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji i zostanie wydana w tej sprawie decyzja organu odwoławczego, otwarta zostaje droga do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1071/07, Lex nr 515399).
Decyzja Prezydenta Miasta S. zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła odwołanie do Wojewody [...], który postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. To postanowienie zostało zaskarżone przez skarżącą. Pomimo to wniesiono jednak również skargę na decyzję z dnia [...] r., wydaną przez organ I instancji, a od takiej decyzji skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.