Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca Spółka zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuacje materialną. Z treści formularza wynika, że na rachunkach bankowych Spółki znajdują się środki w wysokości 10.418,52 zł oraz 2.426,25 zł. Za ubiegły rok bilansowy spółka osiągnęła zysk w wysokości 36.936,16 zł, a wartość należących do niej środków trwałych wynosi 7.766,00 zł. W uzasadnieniu wniosku reprezentujący Spółkę wspólnicy podnieśli, że ze względu na znacząca ilość stałych wydatków w 2009 r. oraz w 2015 r. zaciągnięte zostały zobowiązania kredytowe w kwotach odpowiednio: 170.247,00 zł oraz 140.000,00 zł. Na dzień 30 listopada 2015 r. dochód Spółki kształtował się na poziomie 51.898,50 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę informacje podane w druku formularza nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku, albowiem Spółka dysponuje środkami pozwalającymi jej ponieść koszty postępowania sądowego.
Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, który w niniejszej sprawie ustalony został na kwotę 384 zł. Mając na względzie wysokość środków pieniężnych zgromadzonych na należących do Spółki rachunkach bankowych nie można stwierdzić, że poniesienie tego rodzaju wydatku w znaczący sposób uszczupliłoby te zasoby, negatywnie oddziałując na płynność finansową Spółki i powodując trudności w jej bieżącym funkcjonowaniu. O nienajgorszej kondycji skarżącej świadczy również to, iż dochody z prowadzonej działalności gospodarczej w 2015 r. były wyższe od uzyskanych w 2014 r. Brak jest wiec podstaw do uznania, iż opłacenie wpisu od skargi leży poza zakresem możliwości strony, a konsekwencje takiego kroku w sposób negatywny oddziaływać będą na jej sytuację finansową.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.