Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 września 2012 r. skarżący został wezwany za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego dodatkowego jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego celem doręczenia uczestnikowi postępowania, a nadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwania zostały prawidłowo doręczone P. M. w dniu 21 września 2012 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie strona skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy, który po uzupełnieniu jego braku formalnego został rozpatrzony w dniu 26 października 2012 r. Postanowieniem z tego dnia Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Natomiast postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. skarga P. M. została odrzucona z powodu nieusunięcia w wyznaczonym przez Sąd terminie braku formalnego skargi. Pełnomocnik skarżącego wnioskiem z dnia [...] r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując, że skarżący nie dysponował egzemplarzem skargi, bowiem własnoręcznie sporządzony oryginał złożył w Sądzie nie zachowując jego kopii. Podkreślono przy tym, że przebywanie w zakładzie karnym ogranicza stronie możliwość działania, w tej sytuacji zapoznanie się z aktami czy wykonanie fotokopii skargi celem uzupełnienia jej braku formalnego zgodnie z wezwaniem było utrudnione. Zdaniem pełnomocnik biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2012 r. uczestnikowi postępowania doręczno odpis wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się do niego w terminie pięciu dni. Na powyższe nie udzielono odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, a w ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Na wstępie należy zauważyć, że strona składając przedmiotowy wniosek dochowała terminu do jego wniesienia wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd przyjął bowiem, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia, był dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu postanowienia z dnia 19 listopada 2012 r. odrzucającego skargę (28 listopada 2012 r.), wniosek zaś przesłano na adres Sądu w dniu 5 grudnia 2012 r. Spełniony został również wymóg formalny określony w art. 87 § 4 p.p.s.a.
Analizując natomiast argumenty podane przez pełnomocnika P. M. we wniosku z dnia [...] r. Sąd doszedł do przekonania, że wskazała ona takie okoliczności, które wykluczają możliwość przypisania stronie winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie fakt przebywania skarżącego w zakładzie karnym przesądza, że ma on ograniczone możliwości podejmowania czynności procesowych, a nie dysponując odpisem czy kopią skargi, a nadto nie mogąc przyjechać do siedziby Sądu celem sporządzenia tego odpisu, nie był w stanie sprostać obowiązkowi uzupełnienia braku formalnego skargi. Co prawda skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie ustosunkował się natomiast do wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi, jednak należy zauważyć, że wystąpienie z ewentualnym wnioskiem o sporządzenie wymaganego odpisu skargi podlegałoby opłacie kancelaryjnej.
W ocenie Sądu złożenie przez skarżącego w siedmiodniowym terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi wniosku o zwolnienie go od wszelkich kosztów sądowych uzasadnia uznanie, że skarżący z należytą starannością zadbał o swoje interesy, a zatem nie można mu przypisać winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. II OZ 112/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.