Uzasadnienie
Dnia [...] r. skarżący M. M. i J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 22 grudnia 2008 r. odrzucono skargę J. M. z uwagi na nieusunięcie braku formalnego skargi.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca M. M. cofnęła skargę wskazując, iż dokonała z mężem wpłaty nałożonej na nich opłaty legalizacyjnej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego, potwierdzając fakt uiszczenia przez skarżących nałożonej na nich opłaty legalizacyjnej niezbędnej do zalegalizowania obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przeszkody, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne.
Nadto prowadzenie postępowania w sprawie rozbiórki przez skarżących budynku letniskowego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy została przez nich uiszczona opłata legalizująca dokonaną samowolę, staje się bezprzedmiotowe.
Powyższe okoliczności uzasadniają umorzenie postępowania w sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz § 2 –Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a wyżej cytowanej ustawy.