Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że wspólnie z małżonkiem, synem oraz wnukiem prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 110 m2 i szacowanej wartości około 270.000,00 zł. Poza wspomnianym budynkiem skarżąca wraz z małżonkiem posiadają samochód marki [...] o wartości około 25.000,00 zł. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawczyni jest dochód R. M. uzyskiwany z tytułu członkostwa w "Radzie Nadzorczej Wspólnoty Mieszkaniowej" w wysokości 1350 zł oraz wynagrodzenie jej syna – B. M. w wysokości 3.200, zł netto miesięcznie. Strona sporządziła zestawienie swoich stałych, miesięcznych wydatków, z którego wynika, że wydatki na energię elektryczną wynoszą 560 zł; na wodę – 220 zł; wywóz śmieci to koszt 90 zł; TV - 90 zł; wydatki na telekomunikację - 130; podatki 1300 zł – rocznie a ubezpieczenie samochodu - również 1200 zł rocznie.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że sytuacja materialna rodziny skarżącej była już przedmiotem analizy przeprowadzonej zarówno przez Sąd jak i przez referendarza sądowego i w obu tych orzeczeniach uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Co więcej, zwrócono uwagę na fakt, iż skarżąca nie wyjaśniła, w sposób wyczerpujący, swojej rzeczywistej sytuacji rodzinnej i majątkowej co dało asumpt do stwierdzenia, że nie ujawniła wszystkich, istotnych dla rozpoznania wniosku wiadomości. Analogiczna sytuacja występuje na etapie obecnego wniosku. Zważyć bowiem trzeba, że strona wymienia w druku formularza wyłącznie siebie, swojego małżonka, syna i wnuka, całkowicie pomijając synową, która jeszcze pół roku temu mieszkała wraz z nią. Nie wyjaśnia przy tym, co stało się z tą osobą, jak również tego, czy osoba ta uzyskuje jakiekolwiek dochody i czy partycypuje w kosztach utrzymania.
Nadto strona podaje wyłącznie dochody swoje i swojego syna, całkowicie pomijając dochody jej małżonka, który wedle uprzednio złożonego formularza pobierał świadczenie chorobowe. Nie wiadomo więc, czy nadal je pobiera, czy otrzymał świadczenie rentowe, czy też ma inne źródło utrzymania.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 50% wpisu od skargi, tj. kwotę 250 zł. Biorąc pod uwagę wysokość łącznych dochodów w jej rodzinie – 4450 zł netto miesięcznie oraz sumę stałych, deklarowanych wydatków – 1100 zł trudno uznać, że uiszczenie wpisu od skargi zachwiałoby sytuacją materialną rodziny skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.