Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] nakładającą na J. C. i L. K. karę pieniężną w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi.
W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. C. i L. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Z kolei w piśmie z dnia [...] r. wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w dniu [...] r. Prezydent Miasta C. wystawił tytuł wykonawczy, na podstawie którego dochodzi należności określonej w zaskarżonej decyzji. Kwota dochodzonej należności jest znaczna i jej zapłata byłaby dla skarżących bardzo dużym obciążeniem, szczególnie biorąc pod uwagę trudną sytuację gospodarczą, skutkującą obniżeniem rentowności prowadzonej przez nich działalności. W związku z powyższym skarżący wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Wskazać przede wszystkim należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest natomiast wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący pomimo ciążącego na nich obowiązku nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyli się jedynie do ogólnych stwierdzeń, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną byłoby dla nich bardzo dużym obciążeniem i skutkowałoby obniżeniem rentowności prowadzonej przez nich działalności. Zdaniem Sądu skarżący powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, winni uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe stwierdzenia.
Skarżący nie przedstawili natomiast żadnych dowodów wskazujących na istnienie ich trudnej sytuacji finansowej. Dodatkowo wskazać należy, że zasadniczo każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak przesłanka uzasadniająca zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.