Uzasadnienie
Skarżący R.S., przy swojej skardze z dnia [...] nadesłał pismo procesowe, którego treść została potraktowana jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona zaznaczyła w nim bowiem, że złożyła skargę z zachowaniem ustawowego terminu, nie mniej jednak Poczta Polska zwróciła przesyłkę zawierającą skargę, gdyż nie była w stanie zidentyfikować adresata. W związku z tym skarżący przesłał skargę ponownie (już po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności) i wniósł o potraktowanie jej jako wniesionej w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może jednakże uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu.
Rozpoznając wniosek R.S. Sąd doszedł do przekonania, że brak jest dostatecznych przesłanek przemawiających za jego uwzględnieniem.
Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie wniesienia skargi do Sądu. Skarżący, w ustawowym terminie, skierował przesyłkę zawierającą skargę na adres: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przez [...]WINB ul. [...], [...] K. Nieprawidłowe oznaczenie adresata spowodowało jej zwrot, co w konsekwencji skutkowało ponownym złożeniem skargi (tym razem prawidłowo zaadresowanej), jednakże z uchybieniem ustawowego terminu. Trudno w tej sytuacji stwierdzić brak winy w niedochowaniu terminu. Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. to bowiem nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem – por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, skarżący miał możliwość ustalenia w jaki sposób ma zaadresować przesyłkę zawierającą skargę. Fakt, że uczynił to w sposób nieprawidłowy nie oznacza jeszcze braku jego winy. W konsekwencji nie można było przyjąć, że w realiach rozpoznawanej sprawy zachodzą okoliczności uzasadniające przychylenie się do złożonego wniosku.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.