Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 3 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1113/16

Uzasadnienie

Dnia 10 października 2016 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga:

1. - "A" z siedzibą w G., D. U.,
2. - M. K. zam. G., D., U.,
3. - "B" z D., G. U. na:
4. a) uchwałę Rady Gminy w Ujsołach z dnia 28 kwietnia 2004 r. nr XIV/81/2004 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
5. b) uchwałę Rady Gminy w Ujsołach z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr VII/55/2015 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił skargi na powyższe uchwały do dwóch postępowań.

Powyższe postępowanie dotyczy uchwały Rady Gminy w Ujsołach z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr VII/55/2015 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 4 sierpnia 2016 r.

Skarżący w skardze nie domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, ale zobowiązania Rady Gminy do wprowadzenia zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zgodnie z pismem skarżących z dnia 4 sierpnia 2016 r. Domagali się również zasądzenia kosztów postępowania.

W związku z podjęciem zaskarżonej uchwały skarżący zarzucili Radzie Gminy Ujsoły:

1. - naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych poprzez niewskazanie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego żadnej całorocznej drogi dojazdowej do przysiółków D. i K.
2. - naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niezapewnienie interesu prawnego mieszkańców przysiółków D. i K. przy ustaleniu przeznaczenia terenów położonych w obrębie Gminy Ujsoły poprzez przyjęcie planu nie zawierającego uwzględnionej całorocznej drogi dojazdowej do wyżej wymienionych przysiółków,
3. - naruszenie art. 4 oraz art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niewskazanie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego żadnej całorocznej drogi dojazdowej do przysiółków D. i K.
4. - naruszenie § 4 pkt 9 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003. R. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nie uwidocznienie w miejscowym planie dróg wewnętrznych prowadzących do wyżej wymienionych przysiółków,
5. - naruszenie art. 15 ust. 3 pkt 4a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nie rozmieszczenie w planie miejscowym inwestycji celu publicznego w postaci drogi do wyżej wskazanych przysiółków,
6. - naruszenie art. 31, art. 32 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady równego traktowania osób zamieszkujących oraz posiadających nieruchomości w przysiółkach D. i K. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie odnosząc się szczegółowo do każdego z podniesionych zarzutów skargi.

Pismami z dnia 27 stycznia 2017 r. skarżący M. K. jako Prezes Zarządu "A" i jako reprezentujący "B" z D. wycofał skargi domagając się jednocześnie dopuszczenia do postępowań sądowych jako uczestnik postępowania.

Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 sygn. II SA/Gl 1112/16 umorzył postępowanie ze skarg "B" z D. oraz "A".

Postanowieniami z dnia 20 marca 2017 r. tutejszy Sąd odmówił dopuszczenia do udziału w postępowaniu "A" oraz "B" z D. w charakterze uczestników.

W trakcie rozprawy skarżący stwierdził, iż mieszkańcy D. i K. nie zostali powiadomieni prowadzonej procedurze planistycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Skarga w niniejszej sprawie została złożona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2016 r. poz. 446 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".

Analizując treść skargi oraz uchwały Rady Gminy w Ujsołach z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr VII/55/2015 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skład orzekający uznał, że ta ostatnia nie narusza żadnych praw skarżącego.

Zarzuty skargi koncentrują się na nieuwzględnieniu w uchwale o zmianie planu miejscowego całorocznej drogi do przysiółków D. i K. A zaskarżona uchwała dotyczy zupełnie innych spraw. Dotyczy bowiem kolorystyki dachów, wysokości zabudowy, możliwości adaptacji budynków (dla całego obszaru planu) i wreszcie budowy schroniska w przysiółku S. Należy zatem uznać, iż skarżący nie wykazał, że dokonane w planie miejscowym zmiany wpłynęły na jego prawa.

Bezzasadny jest zarzut naruszenia procedury planistycznej. W dokumentacji znajdują się bowiem ogłoszenia, w tym dokonane w prasie, o podjęciu procedury, o wyłożeniu projektu planu oraz o możliwości składania uwag.