Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] zezwalającą na czasowe zajęcie nieruchomości, stanowiącej własność skarżących, celem awaryjnego remontu linii kablowych zasilających podstacje trakcyjną linii kolejowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że umieszczone na działce słupy znacznie utrudniają korzystanie z nieruchomości i powodują obniżenie jej wartości. Zarzucają też bierność od kilkudziesięciu lat w sprawie przeniesienia spornych słupów na inną nieruchomość.
Uczestnik postępowania, poinformowany o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, pismem z dnia [...] r. wniósł o jego oddalenie.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.
Zauważyć należy, iż przepis art. 61 p.p.s.a został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podnieśli argumenty odnoszące się do szkody związanej z umiejscowieniem słupów na ich działce. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją jest czasowe zajęcie nieruchomości w celu remontu słupów. Jednak samo umiejscowienie spornych słupów nie jest przedmiotem zaskarżonej decyzji, umiejscowienie słupów mogło być przedmiotem innego, wcześniejszego postępowania administracyjnego.
Do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że szkoda lub trudne do odwrócenia skutki zostaną spowodowane przez czasowe zajęcie nieruchomości a nie poprzez sam fakt dalszego istnienia słupów na nieruchomości skarżących. Zatem skarżący, powołując się jedynie na szkody spowodowane dalszym umiejscowieniem słupów na ich nieruchomości nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia