Uzasadnienie
W dniu 19.05.2019 r. A. S. (dalej: "wykonawca" lub "skarżąca"), jako wykonawca pracy geodezyjnej, działająca pod firmą Usługi Geodezyjne A. S. z siedzibą w W., dopełniła obowiązek zgłoszenia pracy geodezyjnej [...] (dalej: "organ" lub "organ I instancji"), zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 2052, w skrócie: "p.g.k."), której celem było wznowienie znaków granicznych i wyznaczenie punktów granicznych połączonych działek ewidencyjnych o numerach 1i 2 w jedną działkę ewidencyjną, w obrębie[...], gmina[...], Powiat[...].
Organ decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił wykonawcy przyjęcia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonego przez niego operatu technicznego, zawierającego zbiory nowych, zweryfikowanych i zmodyfikowanych danych oraz innych materiałów, zgłoszonego w dniu 19 maja 2019r. i zarejestrowanego pod numerem[...], którego celem było wznowienie znaków granicznych i wyznaczenie punktów granicznych wymienionych powyżej działek ewidencyjnych o numerach 1 i 2. W uzasadnieniu decyzji organ opisał przebieg udostępniania wykonawcy materiałów będących w jego zasobach, zapisy protokołu i wyjaśnień złożonych przez wykonawcę oraz szczegółowo przeanalizował dokumenty złożone do weryfikacji i ustalenia granic wymienionych wyżej działek. Stwierdził usterki wskazane w uwagach zawartych w ust. 5 pkt 1 i 2 w zakresie użytku Lz oraz ust. 5 pkt 4-7 protokołu weryfikacji z dnia [...] które zostały poprawione, ale nie uwzględniono uwagi zawartej w ust. 5 pkt 2, dotyczącej błędnego zapisu rodzaju użytku niezgodnie z § 46.3 i załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jednolity: Dz. U. z 2019r. poz. 393, w skrócie: "egib"), bowiem brak jest informacji w zakresie użytku "w". Następnie w uwagach w ust. 5 pkt 3 organ stwierdził brak wyjaśnienia sposobu ustalenia granicy dz. 1 z dz. 3 pomiędzy pkt 4473-4472, co narusza § 39.2 egib, gdyż ustalone w ten sposób granice winny być zgodne z istniejącą dokumentacją.
Ponadto, wykonawca przy ustalaniu granicy z dz.3 nadal nie wyjaśnił rozbieżności, że w protokole ustalenia spisanego przy wykonawcy wynika, że chodzi o § 39.2 egib, natomiast z treści sprawozdania technicznego wynika, że to § 39.3 egib, co z kolei skutkuje brakiem załącznika do protokołu ustalenia, zawierającego stosowną analizę, oraz brak konsekwencji w przyjęciu ogrodzenia - jako śladu granicznego - tylko na odcinku od strony dz.3. Jednocześnie wykonawca nadal nie wyjaśnił niemożności ustalenia granicy działek pod budynkami, co za tym idzie, w protokole ustalenia granic nie wyjaśnił, w kolumnie 2, dlaczego opisane są numery działek nie graniczących ze sobą, mimo, iż to uchybienie było wykazane uprzednio w decyzji organu z dnia [...] Dodatkowo, nadal nie udzielił jednoznaczne odpowiedzi odnośnie ust. 5 pkt 5 uwag, dotyczącego § 71.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2011 r. nr 293, poz. 1572, w skrócie: "standardy").
Wykonawca dostarczył pismo wyjaśniające i załączył powiększenie odbitki ozalidowej mapy katastralnej "z pewnymi informacjami" świadczącymi o zgodności spokojnego stanu posiadania po ogrodzeniu istniejącym. Przedstawił analizę miar czołowych ogrodzeń, jako miar świadczących o zgodności z mapą ewidencyjną. Zdaniem organu, są to raczej miary po "froncie" ogrodzenia i granicy wschodniej oraz nie tłumaczą one problemu, czyli na ile ewentualnie istniejące ogrodzenie od strony ul. G. narusza granice dz. 3 - działki drogowej. Organ dostrzegł w tym zakresie niespójność pomiędzy aktualnie wykonanym ustaleniem i pomiarem granic a istniejącymi w zasobie dokumentami, gdyż wykonawca jako priorytet przyjął stan posiadania samoistnego po biegnącym w terenie ogrodzeniu, istniejącym w dacie wydania (AWZ). Tymczasem, organ podzielił stanowisko, że treść § 39 egib daje ewentualnie podstawę do niewielkiej korekty przebiegu granic przy uwzględnieniu wymienionych w tym przepisie okoliczności, a nie do ustalenia ich przebiegu w zupełnie innym niż wynikający z dostępnych dokumentów, określających stan prawny gruntów i ich kształt (np. z aktów własności ziemi czy z ksiąg wieczystych), nawet gdyby ten inny przebieg nie budził żadnych wątpliwości, gdy chodzi o spokojny stan posiadania, to można to uczynić w sprawie o zasiedzenie lub rozgraniczenie (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24.04.2019 r. sygn. akt II SA/Gl 1086/18, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA, dalej: "CBOS").
W rezultacie organ uznał, że operat techniczny sporządzony przez wykonawcę narusza § 71 ust. 2 i 7 standardów oraz § 39 ust. 2 i 3, § 46 ust. 3 i załącznik 3 egib, dlatego, na podstawie art. 7d i art. 12b ust. 8 p.g.k., organ odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (PZGiK) zbiorów danych i innych materiałów, sporządzonych przez wykonawcę, w ramach pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod numerem [...]
W odwołaniu wykonawca zarzucił decyzji organu I instancji naruszenie § 28 pkt 3 egib poprzez uznanie, iż mapa w skali 1:2880 może być uznana za mapę ewidencyjną i w związku z tym można jej przypisać walory takiej mapy, jak mapa archiwalna; naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym dowolne ustalenie, że nie jest prawidłowy przebieg granic wytyczony w oparciu o akt własności ziemi. Zdaniem wykonawcy przebieg granicy działek nie jest sprzeczny z wektoryzowaną mapą, ale zgodny ze spokojnym stanem posiadania. Kolejnym zarzutem odwołania było naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek wydania odmownej decyzji w zakresie nieprawidłowości sporządzenia mapy wektorowej w skali 1:2880 i przydania jej waloru dokumentu.
Wykonawca domagał się w związku z tym uchylenia decyzji organu I instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania podał, że od 1840 r. do dnia dzisiejszego na terenie gminy [...] nie były wykonywane jakiekolwiek obmiary, które mogły by stać się podstawą ustaleń w niniejszej sprawie. Wydane akty własności ziemi są jedynymi dokumentami wskazującymi stan właścicielski i tylko one pozwalają na ustalenie granic działek. Jeżeli dokumenty późniejsze są z nimi niezgodne, a brak jest zmian w stanie właścicielskim, to nie można przyjąć, że te późniejsze dokumenty są sporządzone prawidłowo.
Zatem sposób ustalenia granic jest prawidłowy i zachowuje ich rzeczywiste wymiary w skali. W zakresie argumentacji organu dotyczącej postępowania w przedmiocie zasiedzenia, wykonawca zaznaczył, iż wobec takiej a nie innej treści aktu własności ziemi, niemożliwym jest zasiedzenie fragmentu nieruchomości, gdyż jest on już własnością właściciela działki 1 i wniosek w takim zakresie podlegał by oddaleniu. Wykonawca oparł wykonaną pracę geodezyjną o istniejące dokumenty, według stanu ostatniego spokojnego posiadania, czyli treść § 39. 3 egib. Nie jest też prawdą, iż droga została zawężona do 3,5 m, bowiem z wymiarów wynika, że w terenie ma szerokość 3,9 m do 4,75 m. Dodatkowo, wektoryzacja mapy mogła doprowadzić do ogólnego przesunięcia granic. Organ nie badał stanu prawnego chociaż sam mógł to uczynić, ale oparł się o wektorowaną mapę z dokładnością ok. 3 m, co do punktów granicznych. Z tego powodu sprawa powinna być ponownie przedmiotem oceny organu. Ustalenia poczynione w dokumentacji pracy geodezyjnej wykonawcy mieszczą się w zakresie wyznaczonym przez dokumenty dostarczone przez organ.
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach ("organ II instancji") decyzją z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 7b ust. 2 pkt 2 p.g.k., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zaznaczył, że analiza okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, w kontekście reguł procedowania przez organ właściwy do przyjmowania materiałów do zasobu, prowadzi do wniosku, iż zaszły podstawy do wydania decyzji, o jakiej mowa w art. 12b ust. 8 p.g.k. Z formalnego punktu widzenia podejmowanych czynności, odnoszenie się do ustosunkowania wykonawcy w piśmie o sprecyzowanie żądania oraz proszenie go o udzielanie dodatkowych wyjaśnień, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego, należy uznać za niepotrzebne i zbędne. Zdaniem organu II instancji, w toku wykonywanej pracy geodezyjnej wykonawca przeprowadził czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych nr 1 i 2, po zewnętrznym konturze nieruchomości składającej się z tychże działek, a objętych księgą wieczystą [...] (obecnie [...]).
Nie ustalał granicy wewnętrznej nieruchomości - pomiędzy działkami 1 i 2, gdyż działka 2, to dawna parcela budowlana (pbud) o nr 13, która stanowiła grunt pod budynkiem, który już nie istnieje. Na tym miejscu już po wojnie został wybudowany nowy budynek. Dlatego (jak wskazał wykonawca) ustalenie punktów 4469 i 4470 w terenie jest niemożliwe, ponieważ znajdują się pod budynkiem. Czynności te zostały udokumentowane w protokole ustalenia granic działek ewidencyjnych z dnia [...] Przebieg granicy opisany w protokole pomiędzy działką nr 8 oraz działkami nr 7(od strony północnej) i nr 9 (od strony północno-wschodniej) został ustalony na podstawie zgodnego oświadczenia właścicieli działek (§ 39 ust. 1 egib), natomiast przebieg granic od strony wschodniej (z działkami nr 5 i 4) i zachodniej (z działką nr 6 - ul. G.) został ustalony według ostatniego stanu posiadania, tzn. zgodnie z § 39 ust. 2 egib.
Z przedstawionych danych ujętych na szkicu granicznym, stanowiącym integralną część protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oraz opisu sposobu ustalenia granic w sprawozdaniu technicznym z dnia 4 lipca 2018 r. i uzupełnieniu do sprawozdania technicznego z dnia [...] wynika, że: przebieg granicy od strony północnej, z działką z 7 biegnie pomiędzy punktami 4475-2523, częściowo wzdłuż istniejącego ogrodzenia, a z działką nr 9 pomiędzy punktami 2523-2525. Granica ta została ustalona na podstawie zgodnych wskazań właścicieli tych nieruchomości, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem, czyli w trybie § 39 ust. 1 egib. Przebieg granicy od strony wschodniej z działkami nr 4 i 5biegnie linią prostą od pkt 2525 do 2532 (ustalonego wcześniej operatem 102) i został ustalony zgodnie z mapą ewidencyjną oraz operatem 102. Taki sposób ustalenia przebiegu granic odpowiada kryteriom zawartym w § 39 ust. 3 egib.
Jednakże w treści protokołu i sprawozdaniu z dnia [...] wykonawca wskazał kryterium według ostatniego spokojnego stanu posiadania, czyli § 39 ust. 2 egib. Przebieg granicy od strony południowej z działką nr 10 pomiędzy pkt 2532-2533-4472 nie był ustalany, przedstawiony został na podstawie op.[...]. Przebieg granicy od strony zachodniej z działką nr 3 (ul. G.) pomiędzy pkt 4475- 4471-4473 biegnie po starym ogrodzeniu i dalej od pkt 4473 linią prostą do pkt 2533 (ustalonego op. 102). Z protokołu wynika, że granica ta została ustalona według ostatniego stanu posiadania, czyli według kryterium § 39 ust. 2 egib.
Natomiast z treści sprawozdania technicznego wynika: "punkty graniczne od strony zachodniej - od dz. 3 - ul. G. zostały ustalone jako ostatni spokojny stan posiadania. (...) Stan ten jest sprzeczny z wektoryzowaną mapą jednak zgodnie z pkt 3 § 39 powołanego rozporządzenia po zbadaniu śladów i znaków granicznych ustaliłam stan spokojnego posiadania na ogrodzeniu istniejącym od co najmniej 50 lat" (cytat) oraz "dla granic określających tę nieruchomość brak jest dokumentów z danymi liczbowymi takich jak szkice polowe. W operacie [...] są dwa dokumenty: mapa (chyba można ją uznać za wywiad terenowy), gdzie geodeta na mapie w skali 1:2880 narysował linię podziału i wpisał nowe numery działek; oraz odrys i odpis z planu podziału. A więc zgodnie z zapisem w § 39 ust. 3 egib: "położenie punktów granicznych ustala wykonawca po zbadaniu śladów i znaków granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów... w tym oświadczeń zainteresowanych pomiotów i świadków (oświadczenia współwłaścicieli ul. G.)", co wskazywałoby na zastosowanie kryterium ustalenia granic, w trybie § 39 ust. 3 egib.
Z powyższych ustaleń wynika, że sporządzona dokumentacja techniczna jest niespójna w zakresie ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i zastosowanych kryteriów ich ustalenia (protokół ustalenia a sprawozdanie techniczne), w szczególności ustalenia przebiegu granic od strony zachodniej, pomiędzy działkami 2 i 10 a działką 3 (ul. G.), co wskazał organ I instancji w poz. 3 (pkt 5) protokołu weryfikacji oraz w uzasadnieniu decyzji.
Organ II instancji przytoczył przepis § 37 egib, w myśl którego, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Idąc dalej, ustalenia przebiegu granie działek ewidencyjnych w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca w trzech możliwych wariantach, przy szczególnym podkreśleniu ich hierarchii: 1) na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych (§39 ust. 1 egib);
2) w przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych ustala na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek (§ 39 ust. 2 egib);
3) w przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić, lub jest on sprzeczny z informacjami w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic ustala się po zbadaniu położenia znaków i śladów aranicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczenia zainteresowanych podmiotów i świadków (§ 39 ust. 3 egib).
Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, przebieg granicy działki oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr 2, 1z działką nr 3, tj. ul. G. przyjęty przez wykonawcę po ogrodzeniu, jest sprzeczny z informacjami zawartymi na mapie katastralnej w skali 1:2880, aktualnie obowiązującej mapie ewidencyjnej oraz planie sytuacyjnym z podziału realności gruntowej do uwłaszczeń – operat [...]. Zgodnie z tymi dokumentami droga wg mapy katastralnej miała w niektórych miejscach od 7 m do 8,5 m szerokości, a po czynnościach ustalenia przebiegu granic szerokość drogi znacznie się zmniejszyła do ok. 3,10 m - 4,50 m. Obrazuje ten fakt załącznik graficzny nr 1-3 z akt sprawy. Istotny jest fakt, że odległości pomiędzy ogrodzeniami, między którymi przebiega ul. G., zgodnie ze szkicem granicznym (str. 7 operatu technicznego) wynoszą od 3,90 m do 4,75 m, a to przemawia za zmniejszeniem szerokości dz.
3. Szkic połowy z operatu [...] potwierdza, że ogrodzenie określa jedynie zasięg władania i w konfrontacji z tym operatem - ustalona przez wykonawcę granica zamiast linii prostej, tworzy 5-cio metrowy uskok (linia pomiędzy punktami granicznymi nr 4473-4472) zmieniając istotnie rysunek mapy, a tym samym stan prawny nieruchomości. Graficzne przedstawienie obecnego pomiaru na tle mapy katastralnej (załącznik nr 3), wskazuje rozbieżności pomiędzy ustalonym przebiegiem granic, a przebiegiem granicy na mapie. Ustalona granica od strony wschodniej pokrywa się prawie idealnie z przebiegiem granicy na mapie, natomiast przebieg granicy od strony zachodniej - ul. G. jest zdecydowanie inny od przebiegu tejże granicy na mapie, przesunięty jest bowiem w kierunku zachodnim (o ok. 4 m) w głąb działki nr 3, co w postaci liczbowej (przybliżonej) przedstawiono w załączniku nr 1. Należy zwrócić uwagę, że przebieg tej granicy na mapie katastralnej i planie sytuacyjnym z podziału realności biegł po linii parceli budowlanej 13 obecnie dz.2, która co do zasady obejmowała grunt pod budynkiem. Wprawdzie budynek ujawniony na mapie katastralnej został wyburzony (co zostało opisane w sprawozdaniu), a obecny powstał w roku 1959 (dana z bazy EGiB), jednak ich położenie i powierzchnie są zbliżone. Powierzchnia działki 508 wynosi 121 m², a powierzchnia zabudowy obecnego budynku wynosi 153 m². Powyższe wskazuje na fakt, iż przebieg granicy ustalony obecnie znacznie jest oddalony od budynku, a powinien przebiegać znacznie bliżej obecnego konturu budynku. Dokonane ustalenia, wynikające z materiału dowodowego wskazują, iż ustalony przebieg granicy według spokojnego stanu posiadania jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek, tj. z aktu własności ziemi (§ 39 ust. 2 egib). Zgodnie z zapisami art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. nr 27, poz. 250 z późn. zm.) stan posiadania rolników oraz powierzchnię nieruchomości ustalało się według danych zawartych w ewidencji gruntów z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed dniem 4 listopada 1971 r. Dołączony do operatu dokument odrys i odpis z planu sytuacyjnego z podziału realności objętej Lwh-43 i 34 gm. kat. H., woj. [...] z dnia [...] r. - op.[...] (str. 19 operatu) przedstawia stan samoistnego posiadania gruntu - parceli gruntowej (pgr) nr 11, zgodnego z ewidencją tzn. mapą katastralną w skali 1:2880 z uwzględnieniem podziału tej parceli na pgr 7 i pgr 1 (obecnie działki). W zakresie zewnętrznego przebiegu granic pierwotnej parceli 11 i nowopowstałych parcel 7 i 1 nie nastąpiły żadne zmiany w ich przebiegu, za wyjątkiem granicy podziałowej - wewnętrznej, co potwierdza kopia mapy z tegoż operatu (str. 21 operatu). Nie nastąpiły zmiany również w zakresie przebiegu samoistnego posiadania dla parcel budowlanych, w tym parceli 13, a obecnie działki nr 2. Tym samym przy wydawaniu aktu własności ziemi z dnia [...] (wskazanego w księdze wieczystej [...]) nie uwzględniono zmian (w zakresie zewnętrznych granic parcel) w stanie samoistnego posiadania i wydano go w oparciu o dane wynikające z ewidencji, tj. mapy katastralnej w skali 1:2880. Zatem, to właśnie ten stan (z ewidencji) stanowił po wydaniu aktu stan prawny, nawet gdy faktycznie nie odpowiadał on stanowi samoistnego posiadania w dniu [...] r. Jakkolwiek, zgodnie z tą ustawą własność była nabywana w granicach samoistnego posiadania w dniu [...] to jeżeli nabycie własności zostało w akcie ustalone w odniesieniu do uwidocznionych wówczas w ewidencji gruntów działek geodezyjnych, to tylko w takich granicach dochodziło do nabycia prawa własności, w oparciu o taki akt własności ziemi bez względu na granice samoistnego posiadania. Dlatego nie można uznać wyjaśnień wykonawcy, że z pominięciem granic nieruchomości wynikających z aktów własności ziemi można ustalać ich granice odmiennie z powołaniem się na ostatni stan spokojnego i niebudzącego żadnych wątpliwości posiadania istniejącego od ponad 50 lat, bowiem działanie takie prowadziłoby do rozstrzygania w postępowaniu geodezyjnym kwestii własnościowych, do czego ani geodeta ani też organ orzekający nie mają żadnych uprawnień. Postępowanie przed organami administracji geodezyjnej i kartograficznej nie może prowadzić bowiem do zmiany stanu prawnego nieruchomości dotyczącego m.in. zmiany ich granic, również przy uwzględnieniu treści § 39 ust. 3 egib. Przepis ten daje ewentualnie podstawę do jedynie niewielkich korekt przebiegu granic przy uwzględnieniu wymienionych w tym przepisie okoliczności, a nie do ustalenia ich przebiegu w zupełnie innym niż wynikającym z dostępnych dokumentów, określających stan prawny gruntów, kształcie (np. z aktów własności ziemi czy z ksiąg wieczystych), nawet gdyby ten inny przebieg nie budził żadnych wątpliwości, gdy chodzi o spokojny stan posiadania. Można to jedynie uczynić w odrębnym postępowaniu np. w sprawie o zasiedzenie lub rozgraniczenie (wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 1086/18 z dnia 24.04.2019 r., CBOS). Pod względem technicznym ustalenie przebiegu granic z uwzględnieniem treści § 39 ust. 3 egib obliguje wykonawcę do sporządzenia odpowiednich dokumentów z przeprowadzonej analizy wszelkiej dostępnej dokumentacji, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Opis przeprowadzonej analizy winien zostać przedstawiony w załączniku do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oraz wskazany w treści protokołu w kolumnie 11, na co wskazują przepisy wymienionego paragrafu i wzór protokołu, określony w załączniku nr 3 do egib. Również sposób ustalenia przebiegu granic winien zostać wskazany w treści protokołu (kolumna 7 - "na podstawie analizy map..."). Ustalenie przebiegu granic według tego kryterium, wiąże się także z odpowiednim oznaczeniem atrybutów punktów granicznych, gdyż w przypadku ustalenia granic na podstawie analizy zgromadzonych dowodów atrybut ZRD (źródło danych) przyjmuje wartość 9. Dokumentacja operatu technicznego nie potwierdza takiego sposobu ustalenia przebiegu granic, za wyjątkiem opisu w sprawozdaniu technicznym. Zatem wyjaśnienia wykonawcy i stawiane zarzuty w odwołaniu nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Według sprawozdania technicznego punkty graniczne powinny mieć atrybut ZRD9, a mają atrybut ZRD1- zgodny z ustaleniem granic wykazanym w protokole.
Analizę materiałów, jaką przeprowadził organ I i II instancji, powinien przeprowadzić sam wykonawca, gdyż w myśl § 6 ust. 1 standardów przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych wykorzystuje się materiały PZGiK, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych, pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do wykonania pomiarów. Wyniki przeprowadzonej analizy materiałów winny zostać szczegółowo opisane w sprawozdaniu technicznym, stanowiącym integralną część operatu technicznego i zmierzać do ustalenia, w jakim zakresie mogą być wykorzystane na potrzeby realizacji zgłoszonej pracy, a w jakim istnieje konieczność pozyskania danych w drodze własnych geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych. Podstawa prawna takich działań wynika z § 71 ust. 7 pkt 6 standardów, zgodnie z którymi sprawozdanie techniczne powinno zawierać m. in. opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności zakres wykorzystania materiałów PZGiK.
Trudno uznać za taką analizę przedstawiony przez wykonawcę w sprawozdaniu technicznym opis czynności w zakresie wywiadu w terenie i prac polowych. Także informacje zawarte w protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oprócz danych formalnych i podpisów uczestników tych czynności, nie zawierają żadnego innego opisu. Słusznie zatem stwierdził organ I instancji, że sporządzony protokół z dnia [...] zawiera nieprawidłowości w zapisie numerów działek (pozycja 2 protokołu), poprzez wskazanie numerów działek do których należy ustalona granica, a które według mapy z sobą nie graniczą bezpośrednio - działka 12 z działkami 1i 2 - co stanowi naruszenie zapisów załącznika nr 3 egib. To samo dotyczy wskazywania dwóch lub więcej numerów działek, należących do jednej nieruchomości, w jednym wierszu protokołu, gdyż ustalenie przebiegu granic opisane w § 39 egib dotyczy ustalenia przebiegu granic pomiędzy poszczególnymi działkami ewidencyjnymi, a nie nieruchomościami składającymi się z dwóch lub kilku działek.
W przypadku ustalania przebiegu działek według kryterium § 39 ust. 2 (ostatniego spokojnego staniu posiadania) i ust. 3 (analizy materiałów) egib przy podpisach osób biorących udział w czynnościach (kolumna 10 protokołu) powinny znajdować się ich oświadczenia (np. że ustaloną granicę akceptują bez zastrzeżeń), gdyż sam podpis może oznaczać tylko fakt uczestniczenia w tych czynnościach. Powyższe wynika ze wzoru protokołu z przykładowymi wpisami określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia egib. W odniesieniu do wyjaśnień wykonawcy o braku możliwości ustalenia przebiegu granic działek pomiędzy dz. 2 i 1 ze względu na fakt, iż punkty graniczne nr 4469 i 4469 znajdują się pod budynkiem, że zgodnie z § 37 egib dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.
Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu. Jak wynika z powyższego wykonawca mógł pozyskać przebieg tych granic i położenie punktów granicznych nie tylko w wyniku pomiarów terenowych, ale także w wyniku pomiarów fotogrametrycznych (na podstawie zdjęć lotniczych lub satelitarnych). Brak w operacie technicznym - sprawozdaniu technicznym - informacji o wykorzystaniu pomiarów fotogrametrycznych. W zakresie nieprawidłowości wskazanej przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji, a dotyczącej braku wykazu zmian danych ewidencyjnych budynku gospodarczego, należy stwierdzić, iż w protokole weryfikacji z dnia [...] takiej nieprawidłowości nie wykazano.
Jedynie w poz. 5 (pkt 5 protokołu) wpisano - granica przecina budynek "g" na szkicu granicznym. Dopiero, w piśmie z dnia 6 lutego 2020 r. wskazano na brak tego dokumentu. Mając na uwadze przedstawiony materiał dowodowy należy stwierdzić, że wykonane ustalenie przebiegu granic działek zawiera wady i nieprawidłowości skutkujące stwierdzeniem, że prace te wykonano z naruszeniem przepisów § 39 ust. 2 egib. Sposób ustalenia przebiegu granicy z działką nr 114, w świetle argumentów opisanych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji budzi wątpliwości, przede wszystkim w zakresie ustalenia przebiegu tej granicy niezgodnie za stanem prawnym wynikającym z istniejących materiałów PZGiK. Pod względem technicznym dokumentacja również zawiera braki i nieprawidłowo sporządzone dokumenty: protokół z ustalenia przebiegu granie działek ewidencyjnych (tj. niezgodnie ze wzorem protokołu z załącznika nr 3 do egib) i sprawozdanie techniczne (tj. lakoniczny opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych, o którym mowa w § 71 ust. 7 pkt 6 standardów), co skutkuje naruszeniem zasad wynikających z § 39 ust. 2 i 3 egib.
Tego rodzaju nieprawidłowości muszą skutkować odmową przyjęcia tej dokumentacji do PZGiK. Postępowanie administracyjne dotyczące odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez wykonawcę, w myśl art. 12 b ust 8 p.g.k., ma szczególny charakter. Organ nie pozyskuje dodatkowych dowodów w rozpatrywanej sprawie, a jedynie opiera się i ocenia zgromadzony materiał dowodowy zawarty w przedłożonym przez wykonawcę operacie technicznym i materiale PZGiK. Dokumentacja ta, w prawie identycznym zakresie, podlegała już ocenie i weryfikacji, a w dalszym ciągu zawiera nieprawidłowości (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24.04.2019 r. sygn. akt II SA/Gl 1086/18, CBOS).
W tym stanie sprawy przedstawione w odwołaniu zarzuty naruszenia przez organ 1 instancji art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. należy uznać za niezasadne, gdyż przede wszystkim to geodeta uprawniony, jako specjalista w tej dziedzinie, a w tym konkretnym przypadku również wykonawca, był zobowiązany do wyjaśnienia i analizy zebranego materiału przed wykonaniem pracy geodezyjnej i pozyskania niezbędnych dokumentów od zlecającej strony lub z akt ksiąg wieczystych. A jak wykazał organ w protokole weryfikacji i uzasadnieniu decyzji przekazana dokumentacja w postaci operatu technicznego sporządzona została w sposób niezgodny z przepisami i w swojej treści niespójny. Dodatkowe dokumenty nie wchodziłyby w skład operatu technicznego, którego dotyczy rozstrzygnięcie odmawiające przyjęcia do zasobu w postaci złożonej przez wykonawcę.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu, w tym do naruszenia § 28 pkt 3 egib poprzez uznanie, iż mapa w skali 1: 2880 może być uznana za mapę ewidencyjną i w związku z tym można jej przypisać walory takiej mapy, należy zauważyć, że przepis ten wskazuje jedynie w jakich skalach (1:500, 1:1000, 1:2000 lub 1:5000) sporządza mapę ewidencyjną, w zależności od stopnia zurbanizowania terenu i struktury władania gruntów. Kataster po II wojnie światowej został uregulowany w aktach prawnych, w tym w dekrecie z roku 1947 o katastrze gruntów i budynków, który wprowadził jednolity kataster gruntowy na całym obszarze państwa, przy wykorzystaniu dotychczasowych materiałów, w tym także dokumentów katastralnych z byłych zaborów. W 1950 r. wydano rozporządzenie wykonawcze do dekretu - Rozporządzenie Ministra Budownictwa w sprawie postępowania przy zakładaniu i prowadzeniu katastru gruntowego i budynkowego. Nowe założenia dla instytucji katastru gruntowego w Polsce zostały sformułowane ostatecznie w dekrecie o ewidencji gruntów i budynków w 1955 r. oraz w przepisach wykonawczych.
Ujednolicenie polskiego katastru zwanego ewidencją gruntów i budynków nastąpiło z chwilą wydania Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 marca 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M. P. z 1969 r. nr 11, poz. 98 z dnia 1969.03.25), który określał zasady i sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów. Na obszarze byłego zaboru [...] taki kataster był już założony oraz były założone mapy katastralne. Mapy te podlegały jedynie sprawdzeniu i ewentualnej aktualizacji. W przypadku nieprzydatności istniejącej mapy do aktualizacji należało wykonać nową mapę w trybie przepisów wymienionego zarządzenia. Przepisy te dopuszczały zastosowanie w szczególnych przypadkach innej skali mapy. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami, tj. § 36 pkt 6 egib przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do PZGK, sporządzonej przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.
Historia powstania mapy cyfrowej dla obrębu H. rozpoczęła się w roku 1997, gdzie dokonano wektoryzacji mapy ewidencyjnej, natomiast obecna mapa ewidencyjna to wynik modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w roku 2009 i ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z dnia[...] nr[...], poz.[...]. W ramach tej modernizacji między innymi zeskanowano i wpasowano archiwalne mapy ewidencyjne oraz nadano nowe numery działek dla oznaczeń niezgodnych z rozporządzeniem egib (np. numery parcel budowlanych) oraz oznaczeń zdublowanych. Przepisy egib w § 82 ust. 1 regulują zasady przeprowadzania modernizacji ewidencji, której jednym z celów jest konwersja mapy ewidencyjnej prowadzonej w postaci nieelektronicznej do postaci elektronicznej, w przypadku braku możliwości określenia położenia punktów granicznych w sposób, o którym mowa w § 61 ust. 1 egip. Dokładność tak powstałej mapy w poszczególnych punktach granicznych opisana jest przez atrybuty, między innymi ZRD (źródło danych) i BPP (błąd położenia punktów granicznych).
Dane, określające położenie punktów granicznych z błędem średnim większym niż 0,30 m względem osnowy geodezyjnej 1 klasy, które użyte zostały do numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych, zastępuje się, zgodnie z zasadami określonymi w § 45-47 egib lub w procesie modernizacji ewidencji, dostępnymi dla organu danymi dokładniejszymi. Danymi takimi są między innymi opracowania geodezyjne powstałe w wyniku pracy geodezyjnej dotyczącej ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, na zasadach określonych w § 37 i § 39 egib, a mapa pierwotna katastralna i mapa ewidencyjna (analogowa) jest i zawsze będzie tym dokumentem - materiałem państwowego zasobu, który wykonawca powinien wykorzystać do analizy dokumentów PZGiK przed przystąpieniem do pracy geodezyjnej.
Zatem przepisy prawa dopuszczały prowadzenie mapy ewidencyjnej (katastralnej) w innych skalach, co było znane wykonawcy wykonującemu pracę na obszarze byłego katastru [...]. Wykonawca pracy przed ponownym przekazaniem zbiorów danych i innych materiałów powinien uwzględnić wykazane w uzasadnieniu nieprawidłowości, w szczególności dotyczące analizy materiałów i ich oceny oraz opracować dokumentację w sposób zgodny z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan prawny przedmiotowej nieruchomości wynikający z materiału dowodowego. Zasięg prawa własności dla działki nr 3niewątpliwie został zmieniony, a takich działań nie może dokonywać geodeta ustalając przebieg granicy do celów ewidencyjnych.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wykonawca, reprezentowany przez pełnomocnika, domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Zarzucił organom orzekającym w postępowaniu administracyjnym naruszenie art. 12b pkt 6 i 7 p.g.k. i art. 15 k.p.a., poprzez wskazanie w decyzji organu II instancji uchybień wskazanych na str. 13 nie ujętych w protokole weryfikacji oraz decyzji organu I instancji (str. 3), co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego oraz pozbawia wykonawcę możliwości skorzystania z uprawnień wynikających z art. 12b pkt 7 p.g.k., a także naruszenie § 28 pkt 3 egib poprzez uznanie, iż mapa w skali 1:2880 może być uznana za mapę ewidencyjną i w związku z tym można jej przypisać walory takiej mapy.
Dodatkowo, powołał się na naruszenie przepisów prawa procesowego, w zakresie identycznym jak podniesione w treści odwołania, tj. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w szczególności polegające na: niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym dowolne ustalenie, iż wykonawca oparł się w swoich ustaleniach o § 39 pkt 2 egib, a w rzeczywistości oparł się o § 39 pkt 3 egib; przyjęciu nieprawdziwego stwierdzenia, że na podstawie ostatniego stanu spokojnego posiadania droga została zawężona do 3,5 m, bowiem z wykonanych pomiarów wynika, że droga w terenie ma szerokość od 3,9 m do 4,75 m, co więcej sprawa dotyczyła wyznaczenia granic działek a nie ustalania przebiegu drogi; przyjęciu nieprawdziwego stanowiska, iż od 1840 roku na terenie gminy H. były wykonywane jakiekolwiek obmiary, które mogły by stać się podstawą ustaleń w niniejszej sprawie; przyjęciu nieprawdziwego stwierdzenia, polegające na uznaniu, iż mapa z 1840 r. jest zbieżna z mapą wektorową; przyjęciu nieprawdziwego stwierdzenia, polegające na skupieniu się na szerokości drogi, a nie na celu prac geodezyjnych wykonanych przez wykonawcę; naruszenie art. 80 k.p.a. polegające na nieuwzględnieniu przy wydawaniu decyzji wyjaśnień wykonawcy; oraz naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości sporządzenia mapy wektorowej w skali 1:2880 i przydania jej waloru dokumentu oraz zarzutu dotyczącego braku wykonania obmiarów w terenie. Wykonawca uznał również, że nie pełne uzasadnienie zaskarżonej decyzji prowadzi do błędnego zastosowania obowiązujących w sprawie przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Zaznaczył, iż nie uznał jako prawidłowej uwagi wskazanej w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, a dotyczącej braku wykazu zmian danych ewidencyjnych budynku gospodarczego, nie znajduje się jej w protokole weryfikacji z dnia [...] co w przypadku tylko takiej nieprawidłowości skutkowałoby uchyleniem decyzji organu I instancji i przekazaniem jej do ponownego rozpatrzenia. Stwierdzona nieprawidłowość nie miała jednak wpływu na rozstrzygnięcie organu II instancji. Natomiast w zakresie pozostałych zarzutów, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący odniesiono się do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w trybie zapisów § 39 egib, oraz wyjaśniono jak powstała ewidencja gruntów i budynków na obszarze byłego katastru [...] w latach 60 ubiegłego wieku, w tym mapa ewidencyjna w skali 1:2880. Obecna mapa ewidencyjna prowadzona jest w postaci cyfrowej (w skali zależnej od stopnia zurbanizowania terenu i struktury władania gruntów np. w skali: 1:500, 1:1000, 1:2000 lub 1:5000), która powstała z wektoryzacji (digitalizacji) mapy ewidencyjnej analogowej (papierowej), prowadzonej w skali 1:2880.
Natomiast podstawą założenia mapy ewidencyjnej w gminie H. była mapa katastralna, która powstała około roku 1840 w skali 1:2880. Zatem nie znajdują potwierdzenia zarzuty, że pomiędzy 1840 rokiem a dniem dzisiejszym na terenie gminy H. były wykonywane jakiekolwiek "obmiary" lub uznanie, iż mapa z 1840 roku jest zbieżna z mapą wektorową. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono jedynie, jak powstała mapa ewidencyjna cyfrowa, co nie oznacza, że mapa ta po przetworzeniu (konwersji) mapy analogowej do postaci numerycznej odzwierciedli idealnie treści mapy analogowej, bowiem konwersja mapy ewidencyjnej do postaci elektronicznej, dokonana w ramach modernizacji ewidencji, na podstawie § 82 egib, skutkuje sporządzeniem mapy z określonymi tym przepisem błędami średnimi konwersji. Organ II instancji zaakcentował, że przebieg granic obecnego użytkowania gruntu może odbiegać od przebiegu użytkowania gruntu w czasie powstawania mapy katastralnej.
Taki przebieg granic (wynikający z katastru) i powierzchnie działek są wykazane w ewidencji gruntów i budynków oraz w księgach wieczystych. W zakresie określania powierzchni działek sprawa łączy się z postępowaniem, w którym skarżąca ustaliła przebieg granic działki sąsiedniej nr7, tam też nastąpił przybytek powierzchni o ok 20%, bo pierwotnie była to jedna działka nr 7 i nr 1. Niniejsza sprawa łączy się merytorycznie z powyższą sprawą oraz skargą złożoną przez skarżącą na decyzję organu II instancji z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i innych materiałów o identyfikatorze zgłoszenia [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi.
Na wstępie przyjdzie wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie skarżąca, jako wykonawca prac geodezyjnych zgłosiła organowi I instancji opisaną pracę geodezyjną, którą organ zarejestrował pod nr [...]
Podstawę prawną wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 276 z późn. zm., w skrócie, jak dotychczas: "p.g.k."). Stosownie do art. 12a ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego: "Wykonawca prac geodezyjnych po wykonaniu zgłoszonych prac jest obowiązany złożyć do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne, zawiadomienie o przekazaniu wyników zgłoszonych prac, dołączając wyniki prac geodezyjnych w postaci: 1) zbiorów nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych, które należą do zakresu informacyjnego baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10-12;
2) dokumentów wymaganych przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnionych kopii". Dokumenty, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 11 to: "standardy techniczne wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na potrzeby: ewidencji gruntów i budynków, geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych, zagospodarowania przestrzennego, budownictwa, w tym geodezyjnej obsługi inwestycji budowlanych, mając na celu zapewnienie jednolitości i spójności opracowań geodezyjnych i kartograficznych, usprawnienie, w tym automatyzację, procesów zakładania i aktualizacji baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz harmonijność i interoperacyjność zawartych w nich zbiorów danych".
Zgodnie z art. 12b ust. 1, 3, 4, 6-8 p.g.k. właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych, weryfikuje je pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów (pkt 1); kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych (pkt 2). Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.
W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (ust. 7 art. 12b p.g.k.).
W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. W przypadku uznania przez wykonawcę prac geodezyjnych uchybień i nieprawidłowości stwierdzonych w protokole wykonawca w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez niego protokołu przekazuje do organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej poprawione wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych wraz z zawiadomieniem o przekazaniu wyników zgłoszonych prac. Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania przez wykonawcę prac geodezyjnych protokołu, o którym mowa w ust. 6, organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie otrzyma poprawionych wyników zgłoszonych prac geodezyjnych, uznaje się, że prace te zostały zaniechane.
Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych łub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę (art. 12b ust. 8 p.g.k.). Zacytowane regulacje prowadzą do wniosku, iż postępowanie związane z weryfikacją złożonych opracowań geodezyjnych i kartograficznych oraz ich przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi swoiste, dwuetapowe postępowanie, które zakończone może być:
- 1) przyjęciem tych opracowań do zasobu, w formie czynności materialno-technicznej;
- 2) decyzją o odmowie ich przyjęcia do zasobu;
- 3) nieprzyjęciem opracowań do zasobu spowodowaną negatywną weryfikacją tych opracowań przez organ i brakiem pisemnego stanowiska wykonawcy w tym zakresie albo przedstawieniem takiego stanowiska po upływie ustawowego terminu 14 dni (czynnością materialno-techniczną). Sprawa przyjęcia opracowań do zasobu jest sprawą indywidualną wykonawcy tych prac rozstrzyganą przez organ administracji. Z tego wynika również, że stroną omawianego postępowania jest wyłącznie wykonawca prac geodezyjnych i prac kartograficznych, ponieważ przedmiotem tego postępowania jest ocena dopuszczalności przyjęcia wyników tych prac do PZGiK.
Zauważyć należy, że przepis art. 12a ust. 1 pkt 2 p.g.k. wyraźnie nakłada na wykonawcę prac geodezyjnych obowiązek przedłożenia oryginałów lub uwierzytelnionych kopii dokumentów tam wymienionych. Zgodnie z kolei z § 71 ust. 1 standardów "(c)ałość dokumentacji zawierającej rezultaty geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz wyniki opracowania tych pomiarów kompletuje się w postaci operatu technicznego i przekazuje się do PZGiK". W § 71 ust. 2 standardów wymieniono dokumentację, która wchodzi w skład operatu szacunkowego. Zestawienie powyższych przepisów pozwala na wyraźne odtworzenie zadań wykonawcy prac geodezyjnych i organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w procesie zgłaszania prac geodezyjnych, powierzając wykonawcy zadanie ich stworzenia i zgłoszenia, zaś organowi obowiązek ich weryfikacji pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności dotyczącymi wykonania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowania wyników tych pomiarów (art. 12b ust. 1 pkt 1 lit. a) p.g.k.), oraz - co szczególnie istotne w okolicznościach niniejszej sprawy - kompletności przekazywanych wyników (art. 12b ust. 1 pkt 1 lit. b) i ich spójności z prowadzonymi przez ten organ bazami danych (art. 12b ust. 1 pkt 2).
Trafnie zatem podnosi organ II instancji, że do organu prowadzącego proces weryfikacji nie należy gromadzenie, czy też poprawianie dokumentacji, a tym bardziej kompletowanie. To obowiązkiem wykonawcy prac jest przekazanie kompletnej dokumentacji, zaś obowiązkiem organu sprawdzenie m. in. jej kompletności i utrwalenie tego badania w protokole weryfikacji (art. 12b ust. 3).
Zwrócić przy tym trzeba uwagę, że operat techniczny w świetle § 71 standardów, to skompletowana całość dokumentacji zawierająca rezultaty geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz wyniki opracowania tych pomiarów. Przepis ten następnie szczegółowo określa, jakie dokumenty wchodzą w skład operatu, oraz w jaki sposób mają być one sporządzane i oznaczane. Nie jest to tylko prosty zestaw (zbiór) dokumentów (papierowych lub elektronicznych), ale przede wszystkim pewna intelektualna całość, która z założenia ma być zbiorem logicznym - pełnym i niesprzecznym. Jego sporządzenie i skompletowanie zostało powierzone osobom o określonym przygotowaniu zawodowym, dającym rękojmię umiejętnego ich przygotowania. Organ sprawuje jedynie nadzór nad poprawnością jego sporządzenia, a w razie negatywnego wyniku weryfikacji - stwierdzenia uchybień i nieprawidłowości - zwraca wykonawcy przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych (art. 12b ust. 6 p.g.k.). Ingerencja w jego treść poprzez nanoszenie poprawek czy kompletowanie dokumentów została przez ustawodawcę wyłączona.
W niniejszej sprawie organ I instancji negatywnie zweryfikował wykonane prace, co znalazło odzwierciedlenie w prawidłowo doręczonym protokole weryfikacji. Skarżąca odniosła się do oceny dokonanej przez organ wskazując jednocześnie, z jakich względów nie zgadza się z negatywną oceną wykonanej pracy. Zatem przywołana procedura została w tej sprawie zachowana.
Wskazać trzeba, że organ II instancji zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (wyrażoną w art. 7 k.p.a.) ponownie rozpatrując sprawę na skutek wniesionego odwołania, zbadał wszystkie kwestie mieszczące się w procedurze zgłaszania wykonanej pracy geodezyjnej i to zarówno te, które były przedmiotem rozpatrzenia przez organ I instancji, jak i te, które pozwalają na ustalenie, czy sporządzona przez skarżącą dokumentacja geodezyjna odpowiada przepisom p.g.k., tj. czy nadaje się do przyjęcia do PZGiK. Wynika to z istoty zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 10.12.2014 r. sygn. akt II OSK 1241/13, CBOS). Oznacza to, że organ II instancji nie może poprzestać jedynie na przyjęciu stanu faktycznego ustalonego przez organ I instancji, lecz zobowiązany jest samodzielnie ustalić okoliczności faktyczne istotne dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, w tym uwzględnić także te, które nie zostały rozważone przez organ I instancji, bez względu na przyczynę takiego stanu rzeczy.
Niezrealizowanie obowiązku w tym zakresie powoduje uchybienie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 17.05.2011 r. sygn. akt II OSK 672/10 oraz postanowienie NSA z 5.03.2013 r. sygn. akt II OSK 244/13 i wyrok NSA z 26.01.2011 r. sygn. akt I OSK 1305/10, CBOS). W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa jak rozstrzygnięcie organu I instancji, a działanie organu II instancji nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji (por. wyroki WSA w Opolu z 6.02.2014 r. sygn. akt II SA/Op 525/13 i z 25.09.2015 r. sygn. akt II SA/Op 276/15, CBOS).
W tym kontekście stwierdzić trzeba, że przepisy p.g.k. (w szczególności art. 12b ust.
7) w żaden sposób nie modyfikują ogólnych zasad postępowania administracyjnego dotyczących odwołań od decyzji. Taki sam pogląd w tym zakresie podziela orzecznictwo sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Szczecinie z 12.01.2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1179/16 i z 1.03.2017 r. sygn. akt II SA/Sz 1177/16, CBOS).
Organ II instancji szeroko analizował przedłożoną przez skarżącą dokumentację geodezyjną uwzględniając zarówno zastosowanie przepisów p.g.k. i egib oraz standardów, danych obiektów topograficznych i mapy zasadniczej. Wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uchybienia w oczywisty sposób przemawiają za tym, że przedłożona przez skarżącą dokumentacja geodezyjna była wadliwa i jako taka nie mogła zostać przyjęta do PZGiK.
Należy jeszcze raz podkreślić to, że z przytoczonych przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uchybień w sporządzonej dokumentacji geodezyjnej skarżąca skutecznie nie zakwestionowała, w szczególności nie przedstawiła żadnych kontrargumentów, które mogłyby zostać wzięte pod uwagę.
Odnosząc się do elementów i zakresu, jakie winna obejmować mapa do celów projektowych wskazać należy na treść § 78 standardów, która stanowi, że: "Do sporządzenia mapy do celów projektowych wykonawca wykorzystuje:
- 1) zbiory danych PZGiK, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3, 8 i 11 oraz ust. 1b ustawy (p.g.k.);
- 2) wyniki pomiarów obiektów nieobjętych bazami danych, o których mowa w pkt 1, wskazanych przez projektanta lub inwestora;
- 3) opracowania planistyczne oraz projekty budowlane i inne dokumenty objęte pozwoleniem na budowę, przechowywane przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, dotyczące terenu projektowanej inwestycji lub terenów sąsiednich.".
Sąd zauważa, że spór ten powstał w znacznej mierze na skutek nie do końca prawidłowego odczytania przez skarżącą treści protokołu weryfikacji. Jego treść jest jasna i oczywista oraz zgodna z § 71 ust. 7 pkt 6 standardów oraz § 37 i § 39 ust. 1 i 3 egib.
Przedłożona przez skarżącą dokumentacja geodezyjna i techniczna, w sposób nienależyty uzasadniała istnienie przesłanek umożliwiających ustalenie przebiegu granic, w trybie § 37 egib, bowiem w skład operatu technicznego przekazywanego do PZGiK wchodzi sprawozdanie techniczne (§ 71 ust. 2 pkt 4 standardów), a sprawozdanie techniczne zawierać ma określenie celu oraz zakresu rzeczowego i terytorialnego wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych (§ 75 ust. 7 pkt 1 standardów).
Należy wskazać, że przystępując do sporządzania dokumentacji mającej stanowić podstawę ujawnienia danych ewidencyjnych w PZGiK, podmiot sporządzający jest związany przepisem § 6 standardów, zgodnie z którym przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych wykorzystuje się materiały PZGiK, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do wykonania pomiarów. Konsekwencją takiej regulacji jest obowiązek wynikający z § 71 ust. 7 pkt 6 lit. a) standardów, zgodnie z którym sprawozdanie techniczne winno zawierać opis przebiegu i rezultatów wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych, zawierający w szczególności zakres wykorzystania materiałów PZGiK. Takie sprawozdanie powinno więc zawierać szczegółowy opis sposobu oraz wyniki przeprowadzonej analizy a także uzasadnienie, dlaczego nie wykorzystano materiałów udostępnionych przez PZGiK.
W niniejszej sprawie zdaniem organu, opis realizacji prac dokonany przez skarżącą był niewystarczający. Przede wszystkim ze sprawozdania technicznego nie wynikało w sposób jasny istnienie przesłanek do ustalenia przebiegu granic w trybie przepisów egib. Jak wynika z przepisów art. 39 ust. 5 p.g.k. oraz § 36, 37 i 39 egib, ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych może nastąpić albo na podstawie odpowiedniego zastosowania art. 39 ust. 1-4 p.g.k., albo w oparciu o powyższe przepisy egib, przy czym § 37 egib wyraźnie przewiduje, że pomiary geodezyjne poprzedzone ustaleniem przebiegu granic mogą nastąpić tylko w dwóch przypadkach: - braku dokumentacji wymienionej w § 36, lub - stwierdzenia braku wiarygodności danych w niej zawartych. Przy ustalaniu przebiegu granic w drodze odpowiedniego zastosowania przepisów art. 39 ust. 1-4 p.g.k., zastosowanie znajduje przepis § 30 standardów. Także ten przepis przewiduje pewną kolejność czynności w zależności od danych, którymi dysponuje podmiot wykonujący dokumentację.
Z powyższych przepisów wynika, że "pierwszeństwo" jako podstawa wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych mają dane wynikające z dokumentów, o których mowa w § 36 egib. Skoro, skarżąca dysponowała danymi z okresu zakładania ewidencji gruntów i budynków (§ 36 pkt 6 i 8 egib), to z treści opisu technicznego powinny w sposób jasny i niewątpliwy wynikać przyczyny stwierdzenia braku wiarygodności tej dokumentacji. Natomiast w przypadku odpowiedniego zastosowania procedury wynikającej z art. 39 ust. 1-4 p.g.k. w zw. z § 30 ust. 1 i 2 standardów, ze sprawozdania technicznego powinien także w sposób jasny i niewątpliwy wynikać brak możliwości przeprowadzenia czynności opisanych w § 30 ust. 1, a następnie w § 30 ust. 2 standardów.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wyraźnie stwierdził, że materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych podlegają weryfikacji i tylko te materiały zostają po przeprowadzonej ocenie przyjęte w przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji do PZGiK.
Nie stanowią takich materiałów pisma wyjaśniające, w których skarżąca ustosunkowała się do wyników weryfikacji art. 12b ust. 7 p.g.k., chociaż właśnie z treści tych pism wynikało, że wykonane i opracowane pomiary są zgodne z obowiązującymi przepisami p.g.k. Pisma wyjaśniające nie są dokumentacją, o której mowa w art. 12b ust. 1, 2 i 4 p.g.k. Nie podlegają one weryfikacji, która dotyczy wyłącznie materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych. Dokumentacji takiej nie stanowią też żadne pisma składane w toku postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o odmowie przyjęcia do p.g.k. zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez wykonawcę (art. 12b ust. 8 p.g.k.), w tym także odwołanie od decyzji organu I instancji. Pisma takie nie wchodzą i nie mogą wchodzić w skład PZGiK, którego pojęcie definiuje art. 2 pkt 10) p.g.k. Zgodnie z tym przepisem przez PZGiK - rozumie się zbiory danych prowadzone na podstawie przepisów p.g.k. przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne.
Należy także wskazać, że przyjęta do PZGiK, po uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji dokumentacja stanowi wiążącą podstawę do wykonywania ewentualnych dalszych opracowań. Zatem pozytywny wynik weryfikacji pozwala na uniknięcie powtarzania w kolejnych opracowaniach jakichkolwiek błędów i nieścisłości. Weryfikacja natomiast dotyczy także treści sprawozdania technicznego jako części operatu technicznego (§ 71 ust. 2 pkt. 4 standardów) ponieważ żaden przepisy p.g.k., jak też standardów nie zwalnia od tego obowiązku. Zakres weryfikacji i jej wynik nie może więc ulec zmianie, bez względu na treść jak i poprawność składanych wyjaśnień, jeżeli nie idzie za tym poprawa lub uzupełnienie sprawozdania technicznego. Niewątpliwie w niniejszej sprawie doszło do naruszenia § 71 ust. 7 pkt 6 standardów.
Wbrew zarzutom organ II instancji odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia sprawy, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Nawet pominięcie pewnych kwestii nie mogłoby być uznane za naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Wynika to z tego, że organ II instancji wskazał na naruszenia prawa przez skarżącą przy sporządzaniu dokumentacji geodezyjnej, które przesądzały o zasadności utrzymania w mocy decyzji organu I instancji.
W tym stanie sprawy organ II instancji wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą i uczynił to zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7 k.p.a.), oraz dokonał wszechstronnej ich oceny, jak też analizy obowiązujących przepisów prawa, które miały w niej zastosowanie, a także odniósł się do argumentacji zawartej w odwołaniu, oraz na tej podstawie dokonał trafnych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia, dotyczących nieprawidłowości przy sporządzaniu dokumentacji geodezyjnej, co skutkowało odmową przyjęcia sporządzonych materiałów do PZGiK. Uzasadnienie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji zawiera wymagane prawem elementy (art. 107 § 1 k.p.a.). Organ II instancji w sposób jasny wyjaśnił przyczyny, z powodu których nie uwzględnił zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu (art. 107 § 3 k.p.a.). Odniósł się również do zarzutów zawartych w skardze, co uczynił w odpowiedzi na skargę.
Z analizy sprawy wynika, że kontrolowane postępowanie zostało przeprowadzone wnikliwie, z zachowaniem przepisów prawa materialnego oraz reguł postępowania określonych w przepisach k.p.a. (w tym i powołanych w skardze). Materiał dowodowy w zakresie odpowiednim do prowadzonego postępowania został dostatecznie zebrany i rozpatrzony. Wyjaśnione zostały także wszystkie okoliczności istotne dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Dodatkowo, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. możliwość przeprowadzenia dowodów uzupełniających dotyczy tylko dokumentów i to pod wskazanymi tam warunkami, stąd też wniosek pełnomocnika skarżącej z dnia 28 grudnia 2020 r. nie został uwzględniony.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym wobec spełnienia warunków wynikających z treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm.). Powyższy przepis należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a.
Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m. in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami COVID-19 jest m. in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. Zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 omawianej ustawy przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego w składzie trzech sędziów, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (por. uchwała NSA z dnia 30 listopada 2020 r. sygn. akt II OPS 6/19, CBOS).
Na podstawie § 1 zarządzenia nr 31 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach dalszych działań profilaktycznych przeciwdziałających rozprzestrzenianiu się wirusa SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta Gliwice i niektórych innych miast województwa śląskiego obszarem czerwonym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2020 r., na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 przywołanej ustawy, skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym na dzień 13 stycznia 2021 r., o czym zawiadomiono pełnomocnika skarżącej i organ administracji, umożliwiając im przedstawienie dodatkowych argumentów. Poza brakiem udziału stron w samym posiedzeniu, na którym zapada wyrok, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw na rozprawie.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w kontrolowanej sprawie organy nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w szczególności materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7 i art. 77§ 1 k.p.a. oraz prawidłowo oceniony stosownie do art. 80 k.p.a., a ponadto był wystarczający do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. Wobec powyższego skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.