Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania L. W. z miejsca pobytu stałego w budynku mieszkalnym położonym w M. przy ul. [...].
Zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało w dniu 16 listopada 2012 r. doręczone pełnoletniemu domownikowi – M. P., która podjęła się oddania przesyłki adresatowi.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe oznacza, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 grudnia 2012 r. (niedziela). W świetle art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, zatem uznać należało, iż ostateczny termin do wniesienia skargi upływał w dniu 17 grudnia 2012 r.
Skarżący L. W. wnosząc skargę osobiście do organu odwoławczego w dniu 20 grudnia 2012 r. uchybił terminowi do jej złożenia.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako spóźnioną.