Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. E. N., A., J. oraz R. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. znak [...] mocą której nałożono na każdego ze skarżących opłatę adiacencką w wysokości po 1.067,80 zł.
Na mocy pełnomocnictwa z dnia [...] r. A., J. i R. K. udzielili pełnomocnictwa procesowego do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach swojej siostrze E. N. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniami z dnia 26 kwietnia 2017 r. wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały przesłane E. N. działającej w niniejszym postępowaniu jako strona skarżąca oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących, na podany w skardze adres. Wobec nieobecności skarżącej E. N., przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniach 12 i 22 stycznia 2016 r.) o czym umieszczono zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skierowanego do skarżącej E. N. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 26 maja 2017 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.).
Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, skarżący nie uiścili należnej opłaty sądowej.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.