Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca Fundacja zwróciła się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że nie dysponuje środkami pozwalającymi jej na samodzielne opłacenie kosztów sądowych, działa pro publico bono. Wedle treści formularza Fundacja nie posiada żadnych środków trwałych, a z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że znajduje się tam kwota 7 zł. Do druku formularza dołączono kopię zeznania podatkowego przekazanego właściwemu miejscowo urzędowi skarbowemu, z treści którego wynika, że w 2012 r. Fundacja odnotowała stratę w wysokości 63 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W realiach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w całym wnioskowanym zakresie.
Fundacja, ze swej istoty jest podmiotem powołanym dla realizacji określonego celu społecznego lub gospodarczo – użytecznego (por. art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach – tekst jednolity: Dz. U. z 1991 r. nr 46, poz. 203 ze zm.). Zarazem dobór środków i metod realizacji tych celów jest wynikiem wyboru władz fundacji. Ustawodawca przewidział możliwość finansowania działalności fundacji z szeregu źródeł, co oznacza, że to na władzach fundacji spoczywa obowiązek zapewnienia fundacji odpowiednich źródeł dochodu, pozwalających jej bez przeszkód realizować zamierzony cel.
Mając to na uwadze uznano, że to po stronie Fundacji należy przedsięwzięcia takich kroków, które umożliwiłyby zgromadzenie środków pozwalających na uczestniczenie w postępowaniu sądowym i efektywną realizację celów statutowych. Tego rodzaju podmiot nie może bowiem oczekiwać, że tylko ze względu na fakt, iż realizuje szczytne cele statutowe za każdym razem uzyska możliwość nieodpłatnego uczestniczenia w postępowaniu sądowym. Kierując się treścią zapadłego w tut. Sądzie postanowienia (z dnia 8 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 590/13) zdecydowano o zwolnieniu skarżącej Fundacji od kosztów sądowych za wyjątkiem wpisu od skargi.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.