Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy K. i J. K. zwrócili się o ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący podali, że uzyskują dochód ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 4100 zł netto miesięcznie. W skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 104 m2 oraz działka (ogród) o pow. 0,58 ha. Wnioskodawcy podkreślili, że ich wydatki obejmują opłaty za energię elektryczną, wywóz śmieci, abonament RTV, płatność za uniwersytet II wieku, wydatki na operę, teatr, paliwo, zakup okien i rynien a także wsparcie dla wnucząt i wyjazdy. Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawców do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez:
- - udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. opłat za energię elektryczną, dostawy gazu, wody, usługi telekomunikacyjne, zakupu lekarstw itp.,
- - nadesłanie dokumentów potwierdzających podaną w druku formularza wysokość świadczeń emerytalnych uzyskiwanych przez oboje skarżących (np. w postaci "odcinków emerytur, wyciągu z rachunku bankowego itp.).
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Poddając zgromadzone informacje ocenie z uwzględnieniem treści przywołanych wyżej przepisów ustalono, że wniosek K. i J. K. nie zasługiwał na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że poziom uzyskiwanych dochodów wynosi 4100 zł netto miesięcznie. Są to dochody ze stałych źródeł (świadczenia emerytalne) co oznacza, że skarżący maja możliwość zaplanowania wydatków w taki sposób aby możliwym było odłożenie kwoty niezbędnej na skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Wnioskodawcy nie nadesłali tzw. dokumentów źródłowych, o które zostali wezwani, a wobec tego nie można w sposób jednoznaczny stwierdzić czy stałe, niezbędne wydatki przeznaczane na utrzymanie się (opłaty za energię elektryczną, dostawy wody, wywóz śmieci, zakup lekarst) w znaczący sposób uszczuplają ich budżet domowy. Do wspomnianych wydatków nie można natomiast zaliczyć kosztów wyjazdów, środków przeznaczanych dla wnuków czy też opłat za teatr lub kino. Trudno bowiem przyjąć, że to Skarb Państwa winien wyłożyć za skarżących środki na opłacenie fachowego pełnomocnika, w sytuacji, gdy przedkładają oni zaspokojenie własnych potrzeb konsumpcyjnych i swojej rodziny nad konieczność zapewnienia sobie profesjonalnego zastępstwa procesowego i oczekują od strony Państwa wsparcia w tym zakresie.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.