Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Gmina S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
W skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia i podpisał się pod nią, z upoważnienia Burmistrza S., jego Zastępca P.R..
Z uwagi na powyższe braki formalne skargi, po jej przekazaniu Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 28 września 2012 r. wezwał Burmistrza Miasta S. złożenia dokumentu określającego umocowanie podpisanego pod skargą Zastępcy Burmistrza do reprezentacji strony skarżącej oraz do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone Burmistrzowi Miasta S. w dniu 8 października 2012 r. Przesyłkę w tej dacie odebrała osoba uprawniona do odbioru korespondencji (pełnomocnik – inspektor A.T.), zgodnie z art. 72 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej P.p.s.a.
Siedmiodniowy termin do uzupełniania braków formalnych skargi upłynął jednak bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie stosownie do art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zgodnie z art. 31 w zw. z art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) burmistrz miasta kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Natomiast stosownie do treści art. 33 ust. 4 tej ustawy, burmistrz może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu m.in. zastępcy burmistrza.
Prawidłowo zatem w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta S. jako podmiot ustawowo uprawniony do reprezentacji Gminy S. na zewnątrz (w tym przed sądami administracyjnymi) został wezwany do wykazania, że podpisany pod skargą w jego imieniu Zastępca posiadał w tym zakresie umocowanie. Mimo pouczenia konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Mając zatem na uwadze, że nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), Sąd orzekł jak w sentencji.
Jednocześnie wymaga zauważyć, że zgodnie z art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W tym zakresie Gmina S. nie dochowała wymogu formalnego skargi. Jednakże biorąc pod uwagę, że w skardze zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonego aktu w całości, przyjąć należało, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi całe odszkodowanie w wysokości [...] zł.