Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. (które wpłynęło dnia 18 lutego 2015 r.) [A] sp. z o.o. w N. wystąpiła do Marszałka Województwa [...] ze zgłoszeniem uznania przedmiotu za produkt uboczny powstający w wyniku działalności prowadzonej na terenie Zakładu nr [...] w R. Przedmiotem zgłoszenia były niepełnowartościowe (uszkodzone) wyroby z betonu, drobnowymiarowe oraz elementy chodnikowe i ogrodzeniowe stanowiące gruz betonowy. Elementy te po przeróbce (pokruszeniu) mają być wykorzystywane do utwardzania nawierzchni na terenie zakładu a nadmiar wykorzystywany na terenie innych zakładów Spółki.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Marszałek Województwa [...] odmówił uznania wyżej wskazanych odpadów za produkt uboczny. W uzasadnieniu dość lakonicznie stwierdził, iż substancja ta nie spełnia kryteriów wynikających z przepisów ustawy o odpadach.
Na skutek odwołania [A] sp. z o.o. sprawę rozpatrywało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło skarżoną decyzję i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną orzeczenia kastatoryjnego było nieodniesienie się Marszałka Województwa do obowiązującego stanu prawnego oraz brak uzasadnienia wydanej decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] znów odmówił uznania wskazanych we wniosku odpadów za produkt uboczny. W uzasadnieniu wskazał na brak spełnienia przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o odpadach. Organ administracji uznał, iż niepełnowartościowe wyroby nie mogą być uznane za produkt niewymagający dalszej obróbki, wytwarzany obok produkcji "głównej" obejmującej elementy betonowe niskie, płyty chodnikowe i elementy ogrodzeń.
Na skutek odwołania [A] sp. z o.o. sprawę ponownie rozpatrywało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło reformatoryjnie. Zmieniło sentencję decyzji w ten sposób, że wyraziło sprzeciw wobec zgłoszenia uznania substancji za produkt uboczny. W uzasadnieniu stwierdziło, że zarówno poczynione przez organ I instancji ustalenia, jak i wywiedzione z nich skutki prawne są prawidłowe. Jednakże sentencja rozstrzygnięcia, wobec brzmienia art. 10 ustawy o odpadach powinna zawierać sformułowanie "wyrażam sprzeciw".
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyła [A] sp. z o.o. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła SKO w K.:
- - naruszenie art. 10 ustawy o odpadach w związku z art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie merytoryczne w sytuacji, gdy zgłoszone produkty w pełni spełniają kryteria uznania ich za "uboczne",
- - naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego.
Skarżąca Spółka w uzasadnieniu swej skargi akcentowała, iż w jej ocenie produkty niepełnowartościowe spełniają wszystkie kryteria uznania ich za produkt uboczny.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przed tutejszym Sądem toczy się postępowanie ze skargi [A] sp. z o.o. w N. w przedmiocie zgłoszenia uznania przedmiotu za produkt uboczny powstający w wyniku działalności prowadzonej na terenie Zakładu nr [...] w F. W sprawie tej o sygnaturze II SA/Gl 1168/16 Sąd nie wydał wyroku merytorycznego, tylko postanowieniem z dnia 6 marca 2016 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu, na podstawie art. 193 Konstytucji RP, pytanie prawne o zgodność art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 ze zm.) przewidującego mechanizm uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny w wyniku niewyrażenia przez marszałka województwa sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od dnia dokonania zgłoszenia, w związku z brakiem jakiejkolwiek możliwości weryfikacji tego uznania po upływie powyższego terminu, z art. 74 ust. 2 Konstytucji RP. Jednocześnie postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny.
W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie występuje identyczny problem prawny a także dotyczy jej zagadnienie przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu w sprawie o sygnaturze II SA/Gl 1168/16.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie składu orzekającego odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na wskazane wyżej pytanie prawne może mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Uznanie niekonstytucyjności art. 11 ust. 4 ustawy o odpadach w zakresie terminu do wyrażenia sprzeciwu do zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny wobec braku możliwości późniejszej weryfikacji tego uznania pozwoli merytorycznie rozpatrzyć decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] pomimo uchybienia przez organy administracji terminu do dokonania sprzeciwu.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi WSA w Gliwicach orzekł jak w sentencji.