Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą na rzecz gminy na podstawie ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Powyższą decyzję pismem z dnia 15 maja 2013 r. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu, M. J. i R. J. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2013 r. wezwał skarżących do usunięcia łącznie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowych 48 odpisów skargi (w załączeniu skargi przesłano jedynie jeden jej odpis), poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. podania kwoty jaką skarżący kwestionują. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Przepis ten przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
W myśl art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy.
Z kolei wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe ustalenia wpisu od skargi, uiszczenie zaś wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbiorów, przedmiotowe wezwania doręczono skarżącym w dniu 26 czerwca 2013 r. Przy czym skarżąca M. J. przesyłki odebrała w swoim imieniu oraz w imieniu skarżącego R. J., jako dorosły domownik. W myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową kierowaną do skarżącego należało uznać za skutecznie doręczoną.
W świetle powyższego, wyznaczony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął skarżącym w dniu 3 lipca 2013 r. (tj. w środę). Skarżący mimo skutecznego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o terminie i sposobie usunięcia braków formalnych nie dokonali wymaganych czynności.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 i art. 215 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.