Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w D. decyzją z dnia [...]r., nr [...] nakazał A. W. zdemontować wkład kominkowy, zamontowany w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w D. Jak wynika z akt sprawy w decyzji tej zawarto pouczenie o trybie i terminie wniesienia od niej odwołania. A. W. skorzystała z tego uprawnienia i pismem z dnia [...] r. wystąpiła z odwołaniem, które przekazane zostało organowi drugiej instancji. Jednakże pismem z dnia 16 listopada 2017 r. pełnomocnik A. W. wniósł w jej imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję organu pierwszej instancji.
Tymczasem, zgodnie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Regulacja ta ma na celu zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy, najpierw przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy. Dopiero wydanie rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji otwiera drogę do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie przedmiot skargi stanowi decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w D. z dnia [...]r., nr [...], a zatem organu pierwszej instancji. Skarga od tej decyzji nie przysługuje, wobec tego Sąd obowiązany jest wniesioną skargę odrzucić, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.