Uzasadnienie
Na drukach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy E. i K. C. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści przedłożonych formularzy wynika, że skarżący prowadzą wspólnego gospodarstwo domowe, mając również na swoim utrzymaniu studiującą w trybie studiów dziennych córkę. Ich jedynym dochodem jest kwota około 3500 zł netto miesięcznie, uzyskiwana z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej przez E. C. Skarżący posiadają dom o pow. [...] m2, działkę rekreacyjną o pow. [...] m2 oraz oszczędności w kwocie 2000 euro.
Pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą E. C. do uprawdopodobnienia okoliczności przedstawiony we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:
- - udokumentowanie wysokości lokat znajdujących się w posiadaniu rodziny skarżącej,
- - nadesłanie dokumentów wykazujących wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się, w tym wydatków za dostawy energii elektrycznej, wody, gazu, usługi telekomunikacyjne itp.,
- - nadesłanie dokumentów (wyciągów z rachunku bankowego, umowy najmu) z których wynikałaby wysokość comiesięcznych dochodów czerpanych z tytułu najmu lokalu usługowego a także kopii deklaracji podatkowej pozwalającej ustalić wysokość zobowiązań publicznoprawnych ponoszonych tego tytułu,
- - udokumentowanie faktu istnienia obciążeń kredytowych, o których strona wspomina w swoim wniosku.
W odpowiedzi E. i K. C. nadesłali kserokopie faktur za dostawy wody, energii elektrycznej i gazu, kserokopię wyciągu z posiadanego rachunku bankowego oraz dokument o nazwie "oświadczenie Poręczyciela o sytuacji finansowej". Ponadto wyjaśnili, że przychody z najmu nie maja charakteru stałego i jeszcze nie generują dochodu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie, uzyskane od strony skarżącej informacje nie pozwalają stwierdzić, ze skarżący są osobami, których sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że w żaden sposób nie udokumentowano wysokości dochodów czerpanych z najmu. Przypomnieć przyjdzie, że wedle oświadczenia skarżących kształtują się one na poziomie około 3500 zł miesięcznie. Prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem jest najem, wymaga wszakże dysponowania dokumentami, pozwalającymi ustalić poziom dochodów, a przez to również rozmiar obciążeń fiskalnych – w tym podatków. Wyjaśnienia stron, zawarte w piśmie procesowym z dnia [...]r. SA w tym zakresie nieprzekonujące i lakoniczne. W szczególności, w żaden sposób nie uprawdopodobniono, że wspomniany najem odbywa się "okazjonalnie" co uzasadniałoby tezę, że dochody uzyskane z tego tytułu nie maja stałego charakteru.
Dalej wskazać przyjdzie, że wnioskodawcy dysponują oszczędnościami w wysokości 2000 euro, co oznacza, że ich sytuacja materialna nie może być uznana za wyjątkowo ciężką. Z żadnego, z nadesłanych dokumentów nie wynika również, że jakikolwiek bank uznał poziom dochodów skarżących jako stosunkowo niski.
Twierdzeniu o szczególnie ciężkiej sytuacji materialnej przeczy również fakt dysponowania nieruchomością rekreacyjną. W sytuacji, w której ktokolwiek występuje o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wypada oczekiwać, że najpierw wykaże, iż stan jego majątku nie pozwala na wygospodarowanie niezbędnych środków we własnym zakresie. W opisywanej sytuacji tego rodzaju konstatacji nie sposób poczynić, gdyż posiadanie tego rodzaju składnika majątkowego przeczy tezie o szczególnie ciężkim położeniu strony.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.