Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], orzekającą o cofnięciu M. K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, z powodu stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia w tym zakresie przeciwwskazań zdrowotnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia 27 czerwca 2013 r., w którym skarżący wskazał, że brak uprawnienia do kierowania pojazdami może skutkować dla niego niepowetowaną szkodą. Zaakcentował, że członkowie jego rodziny chorują i jest on jedną osobą, która może w nagłym przypadku dowieźć ich do szpitala czy na pogotowie. Uprawnienie to jest mu również niezbędne celem zrobienia zakupów oraz dojazdu do lekarza czy apteki. Nadto, zgodnie z aktualnie wykonanymi badaniami lekarskimi, jest on zdolny do prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 Ppsa, postanowienie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać (uprawdopodobnić w sposób graniczący z pewnością) istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazał, by wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie szkody i to w rozmiarze znacznym. Sygnalizowany fakt ewentualnych utrudnień w wykonaniu takich czynności jak zakupy, dojazd do lekarza czy apteki, nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania. Choć codzienne dojazdy skarżącego związane z opieką nad członkami rodziny mogą być utrudnione, jednakże nie można przyjąć, by z tego powodu przedstawione powyższej czynności były niemożliwe do realizacji, np. korzystając z usług komunikacji publicznej.
Nie sposób także uznać, że zachodzi przesłanka powstania trudnych do odwrócenia skutków, skoro przedstawienie przez skarżącego orzeczenia o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami umożliwi przywrócenie mu posiadanych uprawnień. Sam zaś skarżący informuję, że zgodnie z aktualnie wykonanymi badaniami lekarskimi jest on zdolny do prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o cofnięciu uprawnień z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Takie szczególne okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.