Uzasadnienie
T. C. pismem przekazanym w dniu [...] r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniósł skargę do Sądu na decyzję w/w organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto, na podstawie zarządzenia z dnia 24 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie dziesięciu jej odpisów. Do wykonania tego wezwania zakreślono skarżącemu również termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie w/w braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. W powyższym wezwaniu zawarto jednocześnie pouczenie, iż w toku postępowania strona może wnieść o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, określono także warunki formalne takiego wniosku (vide: pkt 2 pouczenia – k. nr 13 akt sądowych).
Odpis zarządzenia z dnia 24 stycznia 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały doręczone skarżącemu w dniu 4 lutego 2008 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy pocztowy dowód doręczenia.
W dniu [...] r. (data nadania na poczcie) skarżący wniósł do Sądu pismo, w którym złożył oświadczenie o "wycofaniu jego sprawy" z uwagi na konieczność uiszczenia wpisu, której to czynności skarżący nie jest w stanie dokonać ze względu na trudną sytuację finansową.
Do dnia rozpoznania sprawy skarżący nie uiścił należnej opłaty sądowej, nie uzupełnił także braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 ustawy skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jednocześnie, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tzn. zawierać stosownie do treści art. 47 § 1 i 2 ustawy jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wymaganego wpisu oraz nie uzupełnił braku formalnego skargi, należało jego skargę odrzucić.
Odnosząc się do oświadczenia skarżącego w kwestii niemożności uiszczenia przez niego wpisu sądowego, z uwagi na trudną sytuację materialną, wymaga zauważyć, iż zgodnie z regulacją zawartą w art. 6 ustawy, skarżący został pouczony przez Sąd o możliwości wystąpienia w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wymaganego wpisu sądowego. Ponieważ skarżący nie skorzystał z tego uprawienia obowiązany był uiścić w wyznaczonym terminie wpis od skargi.
Jednocześnie podkreślić należy, iż wniosek skarżącego w sprawie cofnięcia przedmiotowej skargi nie mógł rodzić żadnych skutków prawnych, gdyż dopiero uiszczenie wpisu i uzupełnienie braków formalnych skargi obliguje Sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.