Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...], którą orzeczono o wymeldowaniu L. D. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. W dniu [...] r. Wojewoda [...] wydał także decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...], którą orzeczono o wymeldowaniu z powyższego lokalu Z. D. Pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. L. D. i Z. D. wystąpili, za pośrednictwem Wojewody [...], ze skargami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe decyzje.
Po przekazaniu Sądowi skarg wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargi Przewodniczący Wydziału II, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, zarządził rozdzielenie tych skarg na dwie odrębne sprawy sądowo-administracyjne, rejestrowane pod sygn. akt II SA/Gl 1205/14 oraz II SA/Gl 1206/14, o czym skarżący zostali poinformowani. W dalszej kolejności Przewodniczący Wydziału II w każdej ze spraw osobno zarządzeniem z dnia 15 września 2014 r. wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. Jednakże zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II uchylił powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i zwrócił się do skarżących o złożenie jednoznacznego oświadczenia, czy w istocie oboje skarżą obydwie ze wskazanych na wstępie decyzji Wojewody [...], czy też każdy z nich skarży odpowiednio decyzję odnoszącą się do kwestii wymeldowania danego skarżącego.
Wyjaśniono ponadto, że zarządzenie z dnia 15 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi zostało omyłkowo skierowane do skarżących, gdyż w sprawie nie zachodzi solidarność w zakresie uiszczenia tej opłaty sądowej. Wyznaczono termin 7 dni, wskazując, że brak odpowiedzi w tym terminie oznaczać będzie, że oboje skarżący wnoszą skargi na obie decyzje Wojewody [...][...] r., tj. nr [...] i [...]. i każdy z nich obowiązany będzie do uiszczenia wpisu sądowego w obu tych sprawach osobno, niezależnie również od drugiego skarżącego.
Siedmiodniowy termin na złożenie przez skarżących stosownych oświadczeń minął bezskutecznie, wobec tego uznano, że przedmiotem skarg zarówno L. D., jaki i Z. D. są obie decyzje Wojewody [...] i na tej podstawie w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1205/14 Przewodniczący Wydziału II wezwał każdego ze skarżących z osobna do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w kwocie po 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy tych zarządzeń zostały skutecznie doręczone obu skarżącym w dniu 6 lutego 2015 r. W dniu 12 lutego 2015 r. na rachunek Sądu wpłynął wpis sądowy w kwocie 100 zł, w którego tytule wskazano, że dotyczy niniejszej sprawy sądowej oraz L. D. Mimo upływu terminu nie został uiszczony natomiast wpis sądowy od skargi Z. D. (vide: notatka z dnia [...] r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W myśl art. 220 § 3 Ppsa, skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Nadto, w świetle art. 214 § 2 Ppsa, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 Ppsa, obligowany był do odrzucenia skargi Z. D., od której nie został uiszczony wpis sądowy.