Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy B. W. – J. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 160 m2. W skład jej majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 2,5 ha, natomiast strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżąca utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego w kwocie 896 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik skarżącej nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom jej dochodów oraz strukturę i wysokość wydatków oraz wyjaśnił, że nieruchomość znajdująca się obecnie we władaniu skarżącej jest niewykorzystana, a znajdujące się na niej urządzenia przesyłowe uniemożliwiają jej wykorzystanie na cele rolnicze lub mieszkaniowe.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca B. W. – J. w sposób dostateczny uprawdopodobniła, że jej sytuacja materialna uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Jedynym dochodem strony jest bowiem świadczenie emerytalne uzyskiwane w opisywanej we wniosku wysokości, a nie posiada ona majątku, którego zbycie lub obciążenie pozwoliłoby uzyskać dodatkowy dochód. Kwota pozostająca do dyspozycji strony, po poniesieniu wszelkich, niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem się, a więc kosztów zakupu energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych czy też wywozu nieczystości jest na tyle niewielka, że służy zasadniczo zaspokajaniu potrzeb egzystencjalnych skarżącej (zakup żywności, odzieży itp.). W opisywanej sytuacji nie sposób więc przyjąć, że B. W. – J. będzie w stanie ponieść wydatki związane z postępowaniem sądowym co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Z powyższych względów, na podstawie art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.