Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1215/14, wobec nie opłacenia wpisu sądowego od skargi, odrzucił skargę R. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis powołanego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 28 listopada 2014 r. Przesyłka została wysłana na adres wskazany przez skarżącego w skardze i odebrana przez córkę skarżącego – N. J., jako dorosłego domownika.
Pismem z dnia 24 grudnia 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2014 r.) pełnomocnik skarżącego wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego postanowienia z dnia 12 listopada 2014 r. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący zakwestionował prawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazano, że ww. przesyłka została odebrana przez syna skarżącego P. J. jako dorosłego domownika, tymczasem adres na który została skierowana jest adresem siedziby przedsiębiorstwa skarżącego, a nie adresem jego zamieszkania. Ponadto syn skarżącego nie został upoważniony do odbioru w jego imieniu jakichkolwiek przesyłek pocztowych.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, oraz wezwany do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie z dnia 19 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniach od 9 do 21 października 2014 r. skarżący przebywał w sprawach służbowych poza granicami kraju na terenie [...], jednak nie posiada żadnego dowodu potwierdzającego ten fakt. Podał także, że po powrocie z zagranicy, w dniu 22 października 2014 r. uzyskał wiadomość o doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi i w tym samym dniu uiścił żądany wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu zważył:
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższej regulacji prawnej wynika zatem, że przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony.
Jedną z przesłanek jest dochowanie przez wnioskodawcę siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05).
Składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący powinien zatem w pierwszej kolejności wykazać kiedy odpadła przyczyna uchybienia terminu, tj. kiedy przestała istnieć przeszkoda w uiszczeniu przez niego wpisu od skargi. W dalszej zaś kolejności uprawdopodobnić, że przeszkoda ta nie była przez niego zawiniona.
Jak podał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 19 stycznia 2015 r. skarżący powziął wiadomość o doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu w dniu 22 października 2014 r., kiedy powrócił z zagranicy i w tym też dniu uiścił żądany wpis. Zatem mając na względzie powołane we wskazanym piśmie oświadczenie należało przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu (niewłaściwe doręczenie przesyłki i powzięcie wiadomość o wezwaniu dopiero po powrocie z zagranicznej podróży służbowej), ustała w dniu jego powrotu do domu, tj. w dniu 22 października 2014 r. Tym samym skarżący nadając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi dopiero w dniu 29 grudnia 2014 r., uchybił terminowi do jego wniesienia.
Podkreślić należy również, że nawet gdyby idąc naprzeciw skarżącemu i licząc siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od najpóźniejszej daty, w której skarżący mógł powziąć wiadomość o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, tj. od dnia 28 listopada 2014 r. - dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, to i tak przedmiotowy wniosek byłby spóźniony. Siedmiodniowy termin upływałby wówczas 5 grudnia 2014 r.
Zestawienie zatem daty ustania przyczyny uchybienia terminu (22 października 2014 r. lub 28 listopada 2014 r.) oraz daty wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (29 grudnia 2014 r.) jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.