Uzasadnienie
Postanowieniem Sądu z dnia 16 marca 2017 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy m.in. w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 18 września 2017 r. pełnomocnik strony – radca prawny J. K. złożyła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego zaznaczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt lit c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w innej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego wynosi 240 zł. kwota ta, stosownie do treści § 4 pkt 3 ww. rozporządzenia stawka opłaty podlega podwyższeniu o wartość należnego podatku od towarów i usług.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.