Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H. Z. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W realiach rozpoznawanej sprawy postanowieniem z dnia 29 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę H. Z. Orzeczenie to, wobec niewniesienia środka zaskarżenia stało się prawomocne z dniem 20 listopada 2014 r.
Skarżąca, w dniu 18 listopada 2014 r. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Również i w tym przypadku strona nie skorzystała z możliwości zaskarżenia tego orzeczenia.
W dniu 16 stycznia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo H. Z., w którym zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. Na wezwanie Sadu wniosek ów złożyła na druku urzędowego formularza.
W piśmie z dnia 2 marca 2015 r. referendarz sądowy zwrócił się do skarżącej o wskazanie działań, jakie miałby podjąć ewentualnie ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik, skoro postępowanie sądowe zostało prawomocnie zakończone. Strona nie udzieliła żadnej odpowiedzi w tym zakresie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania jest uwarunkowane sprecyzowaniem przez stronę przedmiotu zaskarżenia, a więc wskazaniem daty wydania numeru oraz organu, który wydał konkretny akt administracyjny, bądź też sprecyzowaniem w jakiej konkretnie, toczącej się sprawie organ pozostaje bezczynny lub opieszały.
W realiach niniejszej sprawy postępowanie toczące się ze skargi H. Z. zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 29 września 2014 r. Strona, występując z obecnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu nie wskazała jakich konkretnie działań oczekuje od pełnomocnika, który będzie opłacany ze środków publicznych. W takiej sytuacji, oceniając złożony wniosek, nie można bezkrytycznie opierać się wyłącznie na statusie materialnym strony i ustanowić dla niej fachowego pełnomocnika, który w istocie ma mocno ograniczone możliwości wzruszenia prawomocnego orzeczenia Sądu. Strona, pomimo wyraźnego wezwania w tym zakresie, nie sprecyzowała bowiem jakie są jej intencje w uzyskaniu pomocy prawnej. Ustanowienie pełnomocnika w opisywanych wyżej okolicznościach byłoby więc bezzasadne. Na koniec wspomnieć trzeba, że H. Z. została już wcześniej zwolniona od kosztów sądowych w całości, w związku z powyższym jej ponowny wniosek w tym zakresie uznać należy za bezprzedmiotowy.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, oraz art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.