Uzasadnienie
W dniu [...] r. W.W. podający, że działa w imieniu własnym oraz L.W. i J.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...], wydane w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W nadesłanych dokumentach brak było pełnomocnictwa dla W.W. do reprezentowania pozostałych skarżących – L.W. i J.W. - w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach.
W tym stanie rzeczy, wezwaniem z dnia 18 listopada 2010 r., wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2010 r., zwrócono się do W.W. o usunięcie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu pozostałych skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi - zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Na dokonanie tej czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie to zostało doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 24 listopada 2010 r. W wyznaczonym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 1 grudnia 2010 r., nie złożono wymaganego dokumentu.
W związku z powyższym zarządzeniem Sędziego z dnia 7 stycznia 2011 r. wezwano L.W. i J.W. do nadesłania przedmiotowego pełnomocnictwa, ewentualnie bądź do nadesłania skargi podpisanej przez W.W., L.W. i J.W., bądź do podpisania - w siedzibie Sądu - skargi przesłanej w dniu [...] r. na adres Wojewody [...]. Również na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym przez Sąd terminie na wezwanie skierowane do J.W. oraz do L.W., pomimo prawidłowego doręczenia, nie udzielono odpowiedzi ani nie dokonano czynności w nim wskazanych. Natomiast pismem z dnia [...] r. W.W. przesłał w załączeniu kopie pism zatytułowanych "upoważnienie", sporządzonych dnia [...] r. przez J.W. oraz L.W., upoważniających W.W. do występowania w ich imieniu w sprawach majątkowych i spadkowych rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie przy tym z art. 35 § 1 cytowanej ustawy, pełnomocnikiem strony będącej osobą fizyczną może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika.
W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze L.W. i J.W. dalszego biegu było złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego W.W. do reprezentowania ich w niniejszej sprawie, ewentualnie uzupełnienie tego braku poprzez podpisanie przez nich skargi osobiście, o ile pełnomocnictwa takiego nie udzielili.
Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo może być ogólne – do prowadzenia spraw przed sadami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw lub do niektórych czynności w postępowaniu. W orzecznictwie podnosi się, że w pełnomocnictwie ogólnym w rozumieniu art. 36 pkt 1 p.p.s.a. winno być wskazane, przed jakim sądem pełnomocnik jest umocowany do działania, natomiast udzielając pełnomocnictwa do działania w poszczególnych sprawach również należy wskazać sąd, przed którym pełnomocnik miałby działać, a ponadto doprecyzować, o jaką konkretnie sprawę chodzi np. poprzez wskazanie nazwy organu administracyjnego oraz daty i numeru skarżonej decyzji administracyjnej.
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sądowych, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w imieniu L.W. oraz J.W. wniósł W.W.. Po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego nadesłano pełnomocnictwo, z którego treści bezsprzecznie wynika, że L.W. i J.W. udzielili bratu – W.W. - pełnomocnictwa do występowania w ich imieniu w sprawach majątkowych i spadkowych. Jednak w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę pisma z dnia [...] r. przesłane przez W.W. nie spełniają żadnego z wymienionych wyżej wymogów, z interpretacji ich treści nie wynika bowiem, żeby miały one ogólny charakter i obejmowały działania przed sądami administracyjnymi, a tym bardziej by stanowiły upoważnienie do działania w konkretnej sprawie.
Skoro zatem ani W.W. nie przedłożył pełnomocnictwa, w którego zakresie byłoby reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani L.W. i J.W. - pomimo wezwania - nie wykazali, że udzielili takiego pełnomocnictwa i nie podpisali skargi, to ich skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 tej ustawy. W konsekwencji rozpoznaniu podlegać może jedynie skarga wniesiona przez W.W..