Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a w skład jego majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 130 m2 i szacunkowej wartości około 250.000,00 zł; lokal mieszkalny o pow. 90 m2, grunty rolne o pow. 0,1292 ha; łąki i nieużytki o pow. 0,0368 ha. Wnioskodawca zadeklarował, że posiada trzy lokaty bankowe, na których znajduje się łącznie 21.000,00 zł a na jego rachunku osobistym znajduje się kwota 21.000,00 zł. Źródłem utrzymania się strony jest dochód z renty inwalidzkiej w wysokości 1823,68 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
Biorąc pod uwagę podane przez stronę informacje uznano, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle przesłanek opisanych w hipotezie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. trudno uznać, że skarżący nie będzie w stanie samodzielnie opłacić usług fachowego pełnomocnika ani też ponieść kosztów sądowych, w sytuacji gdy dysponuje środkami pieniężnymi na rachunku bieżącym w wysokości 21.000,00 zł, zaś na lokatach posiada kolejne 21.000,00 zł. Powoływanie się przy tym ogólnikowo na "konieczny remont domu" nie może zaś stanowić dostatecznej przesłanki, uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku. Skarżący, już tylko ze względu na posiadane zasoby pieniężne (nie licząc nieruchomości) nie może być uznany za osobę ubogą, a tylko takim przysługuje prawo pomocy.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.