Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o cofnięciu M. M. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B z powodu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami dla ww. kategorii, stwierdzonych w trakcie badań przeprowadzonych w Instytucie [...] w S. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. M. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślono, że jednym z głównych wymagań stawianych skarżącemu jako pracownikowi, zatrudnionemu na stanowisku kierownika działu jest możliwość szybkiego i bezkolizyjnego poruszania się po terytorium Polski za pomocą samochodu osobowego.
Pełnomocnik wskazywał, że stan zdrowia skarżącego potwierdzony przeprowadzonymi przez niego badaniami, a także wynikający z karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia [...] r. pozwala mu na prowadzenie samochodów osobowych. Skarżący jest w pełni sprawny i nie cierpi na żadne przypadłości lub schorzenia które uniemożliwiałyby mu prowadzenie tych pojazdów. Wykonanie decyzji o cofnięciu prawa jazdy spowoduje nieodwracalne skutki, które mogą zakończyć się nawet utratą pracy przez skarżącego. Jednocześnie nie stwarza on żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 Ppsa, postanowienie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać (uprawdopodobnić w sposób graniczący z pewnością) istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazał, by wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie szkody i to w rozmiarze znacznym.
Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi oraz powinno zostać szczególnie uzasadnione. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami.
Dodatkowo należy wyjaśnić, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.
Z powyższych względów Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.