Uzasadnienie
W skardze z dnia (...) r. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na cyt. "zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody".
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek.
W świetle cytowanego przepisu nie budzi wątpliwości, że zasadą jest, że zaskarżone rozstrzygnięcie powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może bowiem nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną przemawiające za tym, wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególne okoliczności. Także zresztą wtedy orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności może, lecz nie musi, być wydane, stanowi ono bowiem rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym.
Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności winien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Konieczność uprawdopodobnienia jednak okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały wyliczone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki.
Sąd stwierdza, iż w rozpatrywanej sprawie nie można się dopatrzyć zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Należy w tym miejscu podkreślić, że złożony przez skarżącego wniosek, poza ogólnikowym sformułowaniem o mozliwości wyrządzenia znacznej szkody, nie wskazuje żadnych konkretnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącego, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wyprowadzić wniosków odnośnie ewentualnych wskazanych w art. 61 § 3 ustawy zagrożeń. Zaskarżona decyzja obliguje bowiem wprawdzie skarżącego do uiszczenia kary, nie każde jednak uszczuplenie majątku zobowiązanego podmiotu może stanowić przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika wprost z treści art. 61 § 3 wskazanej ustawy wykonanie orzeczenia musi powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a okoliczności takiej skarżący ani nie wykazał, ani też nie wynika ona z przedłożonego Sądowi materiału dowodowego.
Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może także stanowić przekonanie skarżącego o wadliwości otrzymanej decyzji, ta bowiem kwestia będzie przedmiotem rozważania dopiero w trakcie merytorycznego rozpoznania skargi
Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a to wobec braku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.