Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2010 r. M.K. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 31.569 zł – zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zaś jego jedynym źródłem utrzymania się jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane w kwocie 1317 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego M.K. wyjaśnił, że źródłem jego dochodu jest wynagrodzenie za pełnienie funkcji Doradcy Prezesa "B" Sp. z o.o. ds. zatrudniania osób niepełnosprawnych, natomiast jego koszty utrzymania były pokrywane przez córkę i ojca, co potwierdzają nadesłane dokumenty (faktury za media, zestawienie należności czynszowych). Skarżący przedstawił także zeznanie podatkowe za 2009 r., z którego wynika, ze osiągnął wówczas dochód w wysokości 8.043 zł,
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając stan majątkowy M. K. pod względem możliwości poniesienia przez stronę kosztów związanych z postępowaniem sądowym stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku.
Bezspornym jest, iż skarżący uzyskuje stosunkowo niski dochód – tj. kwotę 1317 zł brutto z tytułu wynagrodzenia. Szczupłość środków potwierdza również kserokopia zeznania podatkowego, w oparciu które można wywnioskować, że stosunkowo ciężka sytuacja materialna strony trwa już od pewnego czasu. Skarżący nie posiada również żadnych składników majątku, których zbycie mogłoby przynieść dochód pozwalający chociażby w części pokryć koszty postępowania sądowego. Równocześnie wiarygodne są w tym kontekście jego twierdzenia o ponoszeniu kosztów utrzymania przez córkę oraz ojca strony, skoro wskazuje na to treść przesłanych do Sądu dokumentów. Co do zasady niepodobna więc oczekiwać, że wnioskodawca będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego. Tezę o trudnej sytuacji materialnej i życiowej strony potwierdzają również dokumenty dotyczące jego stanu zdrowia.
Skarżący zostało bowiem w czerwcu 2010 r. zaliczony do grupy osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Mając zaś na względzie charakter schorzeń na które cierpi M. K. (choroby [...]) uznać przyjdzie, że zarówno terapia jak i konieczność dbania o stan zdrowia uzasadniają tezę o wyższych aniżeli przeciętne kosztach utrzymania.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.