Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, a w skład jego majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 37 m2 (mieszkanie komunalne – lokatorskie) oraz nieruchomość położona w Gminie P. – ul. [...]– objęta zajęciem komorniczym. Skarżący podał, że jedynym źródłem utrzymania się jego rodziny jest świadczenie rehabilitacyjne przyznane jego małżonce w kwocie 1.100,00 zł, natomiast bieżące koszty utrzymania, obejmujące czynsz najmu zajmowanego lokalu mieszkalnego, wydatki na gaz, energię elektryczną, wywóz odpadów oraz leczenie i rehabilitację wynoszą 712 zł. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał deklaracje VAT-7; rachunki za energię elektryczną oraz wezwania do zapłaty z tego tytułu, fakturę za zakup lekarstw opiewającą na 35.11,00 zł; rachunki za czynsz oraz za usługi telekomunikacyjne a także skierowania na badania lekarskie. Wnioskodawca, pomimo wezwania nie nadesłał jednak ani wykazu środków trwałych ani też wyciągu z rachunku bankowego obrazującego operacje dokonywane na nim w ciągu ostatnich dwóch miesięcy.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jej stan majątkowy odpowiada przesłankom warunkującym przyznanie prawa pomocy.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że ocena możliwości finansowych strony w kontekście ponoszenia przez nią kosztów sądowych jest dokonywana w oparciu o udzielone informacje, a wobec tego ich brak lub też udzielenie informacji w niepełnym zakresie skutkują odmową uwzględnienia wniosku.
W realiach niniejszej sprawy skarżący uchylił się od ujawnienia kompleksowych danych dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej, poprzestając jedynie na przesłaniu kopii deklaracji podatkowych VAT-7 za okres od października 2016 r. do lutego 2017 r. Z dokumentów tych wynika, że podstawa opodatkowania wynosi "0". Co istotne, wnioskodawca nie nadesłał żadnych innych dokumentów, pozwalających ustalić rzeczywisty rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej, w tym wykazu środków trwałych oraz wciągów z rachunku (rachunków) bankowych, o co wszak został wezwany. O trudnym położeniu materialnym nie może zaś przesądzać fakt, iż pięć lat temu podjęto próbę dokonania licytacji należącej do strony nieruchomości, skoro z okoliczności sprawy wynika, że nieruchomość ta nadal jest w posiadaniu strony i była lub jest nadal prowadzona w niej działalność gospodarcza. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił również faktu, podniesionego dopiero w piśmie z dnia 11 kwietnia 2017 r., dotyczącego zajęcia komorniczego na rachunku bankowym.
Zasygnalizowane wyżej wątpliwości nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że rzeczywista sytuacja materialna strony jest na tyle ciężka, iż uzasadnione byłoby zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.