Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 sierpnia 2019 r. J.K. i J.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] r. orzekającą o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i infrastrukturą techniczną na działce nr 1 obręb [...] przy ulicy [...] w S.". Zarzucając naruszenie przepisów procedury administracyjnej oraz art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a także § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze w związku z art. 64 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej domagali się uchylenia decyzji obu instancji i zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w pełni swojej stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, podkreślając, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podnieśli, iż teren działki wnioskowanej do zabudowy znajduje się w strefie 50m od granicy cmentarza.
W piśmie z dnia 20 lutego 2019 r. skarżący oświadczyli, iż cofają wniesioną skargę i wnoszą o zwrot uiszczonej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem skarżący dokonali skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu rozstrzygnięto zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy.