Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Zarząd Spółki "A" w S. zwrócił się do Starostwa Powiatowego Wydziału Geodezyjno-Kartograficznego w B. z wnioskiem o dokonanie zmian w ewidencji gruntów wynikających ze statutu, zarządzenia nr [...] i podjętych w trakcie ogólnego zebrania uchwał.
Z kolei pismem z dnia [...] r. Spółka "B" w S. zwróciła się do tegoż Wydziału z wnioskiem o dokonanie wpisu do ewidencji gruntów osób uprawnionych do korzystania z Wspólnoty zgodnie ze sporządzonym przez Spółkę wykazem oraz składu Zarządu Spółki.
Pismem z dnia [...] r. Naczelnik Wydziału Geodezyjno-Kartograficznego wezwał obie Spółki do uzupełnienia braków formalnych, w tym przedłożenia ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 z późn. zm.).
Z uwagi na to, że żadna ze Spółek nie przedłożyła wydanego na swoją rzecz wskazanego powyżej rozstrzygnięcia decyzją z dnia [...] r. nr [...] działający jako organ I instancji Starosta B., w wyniku łącznego rozpoznania obydwu wniosków, umorzył jako bezprzedmiotowe wszczęte wnioskami Spółek postępowanie w sprawie wpisu do ewidencji gruntów i budynków w jednostce rejestrowej [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż oba wnioski rozpoznano łącznie na podstawie art. 62 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.), z uwagi na to, że dotyczyły one tego samego przedmiotu różniąc się treścią żądania. Organ przytoczył nadto przepisy odnoszące się do zasad prowadzenia ewidencji, w tym niezbędnych do dokonania wpisów dowodów, wskazał też, że strony nie dostarczyły kompletu niezbędnych dokumentów do ujawnienia praw podmiotowych co powoduje bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania.
Od wydanej przez organ I instancji decyzji odwołanie wniosła Spółka "B" wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Otrzymanej decyzji zarzuciła naruszenie art. 8, 11 i 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, art. 20-25 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz.U. 2005, Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) oraz art. 62 i 105 k.p.a. W uzasadnieniu Spółka podniosła, iż powołana została w roku [...] i wpisy jej dotyczące miały nastąpić w ewidencji gruntów z urzędu. Tak się jednak nie stało pomimo, że Spółka działa legalnie od [...] lat. Spółka podniosła nadto, że nie może ponosić konsekwencji za nieprawidłowości lub brak działań, których dopuściły się organy administracji publicznej, a także za "zagubienie" istniejących dokumentów w urzędach. Wskazała też, że od lat Burmistrz Miasta S. próbuje wyeliminować Spółkę z obrotu prawnego i przejąć atrakcyjne tereny.
Efektem bezprawnych działań jest m.in. udział w przedmiotowym postępowaniu "drugiej spółki" o nazwie "A" powołanej w [...] r. nielegalnie. Zdaniem Spółki stawianie jej zarzutu o nie przedłożeniu decyzji wydanej w oparciu o art. 8 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych świadczy o błędnym rozumieniu przepisów ustawy i potwierdza bezprawność działania Starosty B. jako organu prowadzącego ewidencję gruntów albowiem Spółka złożyła wniosek o aktualizację ewidencji gruntów, a nie o ustalenia jakichkolwiek praw. Zresztą w przeszłości organ prowadzący ewidencję gruntów mimo braku jakichkolwiek dokumentów oprócz wniosku dokonywał zmian w rejestrze gruntów. Zdaniem Spółki nie było nadto podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego w miejsce wydania ewentualnej decyzji odmownej, bezprawnie też organ I instancji zastosował w sprawie przepis art. 62 k.p.a.
Po rozpoznaniu wniesionego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. W obszernym uzasadnieniu organ II instancji wskazał m.in., iż w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków jako władający działkami [...],[...],[...] w jednostce rejestrowej [...] obręb S. jest wpisana "A". Powyższy wpis został dokonany pod numerem zmian [...], a jego podstawę stanowił wniosek z [...] r. Zarządu Spółki "C". Wpisy te do roku [...] nie były kwestionowane przez Spółkę "B". Organ podkreślił też, że Spółka "B" z siedzibą S. ul. [...] reprezentowana przez S. K. i J. D. swój interes prawny wywodzi ze Statutu Spółki "D" z dnia [...] r. Z analizy dokumentów wynika, że Spółka ta posługiwała się w swojej działalności różnymi nazwami -pieczęciami - (m in. Spółka "C", "E") bez udokumentowania zmian w nazwie, co może dowodzić istnienia jeszcze innych spółek.
Jak stwierdził organ II instancji powyższą wielość spółek zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 czerwca 2008r sygn. akt II SA/GL 104/08. Organ podkreślił także, że wnioskodawcy nie przedłożyli jednoznacznych dokumentów odzwierciedlających bezsporny stan prawny, wynikający z obowiązujących przepisów prawa, uzasadniających dokonanie zmian w ewidencji, w związku z tym Starosta B. zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwał do usunięcia braków. Powyższe wezwanie znajduje uzasadnienie w przepisie art. 22 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowiącym, że osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian w ewidencji gruntów i budynków. Z treści wniosków złożonych do Starosty B. o dokonanie wpisów w operacie ewidencyjnym de facto wynika jednak żądanie rozstrzygnięcia sporu, która ze spółek ma być wykazana jako podmiot w ewidencji gruntów i budynków obrębu S. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno - techniczne rejestruje jednak jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające.
Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają organom ewidencyjnym uprawnień do samodzielnego rozstrzygania sporów w zakresie tytułów prawnych podlegających wpisowi do ewidencji gruntów i budynków. Stąd też za pomocą zmian do ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. W prowadzonym postępowaniu organ prowadzący ewidencję starał się ustalić i wyjaśnić, czy istnieją dokumenty mogące stanowić podstawę wpisu do operatu ewidencyjnego jednego z podmiotów wnioskujących o ujawnienie. Przedłożonych przez wnioskodawców dokumentów nie można jednak uznać za dowody uzasadniające dokonanie wpisów w operacie ewidencji gruntów i budynków. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika nadto, że decyzji wymaganej przepisem art.8 pkt 1 i 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych właściwy organ nie wydał zarówno przy powołaniu Spółki "F" na terenie wsi S. w [...] r. jak i przy powołaniu Spółki "A" w [...] r. Konkludując organ stwierdził, że niemożliwym jest jednoznaczne ustalenie jakiej nieruchomości dotyczy przedmiotowe postępowanie.
W postępowaniu o dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym nie można bowiem ustalać, które nieruchomości mogą być uznane za wspólnotę gruntową lub leśną. Przy braku przedmiotu sprawy prowadzenie postępowania nie jest możliwe, a w konsekwencji wszczęte postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a. podlega umorzeniu.
Pismem z dnia [...] r. Spółka "B" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji w części dotyczącej skarżącej, domagając się jej uchylenia w tejże części. Zaskarżonej części decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:
- - art. 8, art. 11, art. 14 ust. 1, art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych;
- - art.20 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1, a także art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne;
- - § § 19, 44, 45, 46 i 47 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz.453);
- - art. 6, 7, 8, 10, 77 § 1, 105 § 1 oraz 138 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu skarżąca Spółka przytoczyła te same argumenty które podniosła uprzednio w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej dodatkowo podnosząc, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. W przedmiotowej sprawie organ II instancji ograniczył się tylko do podzielenia stanowiska organu I instancji, pomijając nawet jego kontrolę, czym naruszył przepis art. 138 § 1 k.p.a. zobowiązujący organ II instancji do ponownego rozpatrzenia sprawy.
Skarga została wniesiona w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że założony w [...] r. operat ewidencji gruntów osiedla S. włączony do państwowego zasobu geodezyjnego za nr dziennika ewidencji pomiarów [...] do praktycznego stosowania wszedł dopiero w roku [...]. Równolegle z zakładaniem ewidencji gruntów i budynków osiedla S. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej prowadziło postępowanie w sprawie utworzenia wspólnoty gruntowej osiedla S. Decyzją z dnia [...] r. wyżej wymieniony organ orzekł o zatwierdzeniu spółki "F", zatwierdzeniu statutu powyższej spółki i zatwierdzeniu wyboru i ukonstytuowania się Zarządu Spółki. Statutem Spółki "D" określono, że terenem działalności spółki są grunty wspólne o powierzchni [...] ha, obejmujące [...] ha pastwisk i [...] ha lasów i gruntów leśnych. W statucie nie wyszczególniono numerów działek ewidencyjnych ani numerów katastralnych parcel gruntowych.
Na podstawie dochodzeń archiwalnych ustalono, że w sprawie powołania spółki ww. organ nie wydał decyzji, o której stanowi przepis art. 8 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych tj. decyzji ustalającej, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową i wykaz osób uprawnionych do udziału w tej wspólnocie. W konsekwencji decyzja z [...] r. nie została wykazana w ewidencji gruntów osiedla S. ponieważ z jej treści i załączników nie wynikało, które nieruchomości (oznaczone wg ewidencji gruntów jako działki lub w dawnym katastrze austriackim jako parcele) stanowią wspólnotę gruntową. Pismem z dnia [...] r. Spółka "C" wniosła do Urzędu Rejonowego w B. o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów miasta S., polegającej na wpisaniu "A" jako władającej działkami [...],[...] i [...] w miejsce A. P. i wspólnicy. Do pisma dołączono kserokopie skróconego wypisu z protokołu z zebrania sprawozdawczo-wyborczego "F".W jednostce rejestrowej nr [...] dokonano żądanej zmiany.
Następnie wnioskiem z dnia [...] r. Spółka "B" powołując się na decyzję z [...] r., wniosła do Starosty B. o zmianę w ewidencji gruntów polegającą na wpisaniu jej w miejsce Wspólnoty "A". Żądanej zmiany, za dowodem zmian nr [...], dokonano w rejestrze gruntów nr [...] utworzonym z przenumerowania rejestru nr [...]. Jednak Burmistrz Miasta S. wniósł o przywrócenie w ewidencji gruntów zapisów uprzednich. Za dowodem zmian [...] w jednostce rejestrowej nr [...] (powstałej z przenumerowania rejestru nr [...]) dokonano żądanej zmiany. Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy dowodzi, że z powołanej w [...] r. Spółki "D" o obszarze [...] ha wyodrębniły się między innymi Spółka "B", Spółka "G", Spółka "H". Spółki te następnie zmieniały nazwy (pieczęcie), skład zarządu i wykazy uprawnionych do korzystania z wspólnot, których to zmian nie zgłaszano organowi prowadzącemu ewidencję gruntów. W konsekwencji aktualny w ewidencji gruntów zapis, że "A" włada działkami [...],[...] i [...] należy uznać za stan odpowiadający stanowi prawnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogła zostać uwzględniona. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż decyzja, co jednoznacznie wskazano w treści skargi, zaskarżona została jedynie w części dotyczącej sposobu załatwienia wniosku Spółki "B", nie zaś w części odnoszącej się do wniosku Spółki "A"
W pierwszej kolejności wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 20, 22 i 24 cytowanej już wyżej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach. Jest zatem wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości i zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności. Tym samym ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 1998 r., II SA 914/98, LEX nr 41816. Ewidencja powinna być utrzymywana w stałej aktualności nie tylko co do stanu faktycznego, ale i prawnego. Zmian przedmiotowych i podmiotowych w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych, spisanych umów i ugód w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentów posiadających moc dowodową dla ustalenia prawa własności (por. także § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. 38, poz. 454) – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 1998 r., II SA 810/98, LEX nr 41304; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 1998 r., II SA 1094/98, LEX nr 41305; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 1999 r., II SA 119/99, LEX nr 46215.
Dokonanie zmian w operacie możliwe jest zatem jedynie poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów, o których mowa powyżej. W rozumieniu art. 22 ust. 3 ustawy. - Prawo geodezyjne i kartograficzne chodzi nadto jedynie o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych przez stronę danych – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2003 r. II SA 1478/01, LEX nr 156384, analogicznie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2006 r.
Podkreślenia wymaga też, iż nie można w postępowaniu o zmianę danych w ewidencji gruntów samodzielnie ustalać i rozstrzygać o uprawnieniach wnioskodawcy do gruntu oraz o prawidłowości tytułów własności (aktów notarialnych, aktów własności ziemi, prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych), które były podstawą dokonania wpisów w ewidencji - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 1998 r., II SA 1283/97, LEX nr 41273, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2001 r., II SA 2099/00, LEX nr 82005
W konsekwencji skarżąca Spółka aby doprowadzić do pożądanych zmian w ewidencji musiałaby przedłożyć stosowne wskazane wyżej dokumenty (prawomocne wyroki sądowe, ostateczne decyzje administracyjne itd.) sporządzone po wprowadzeniu do ewidencji danych, z którymi skarżąca się nie zgadza, a jeśli rozstrzygnięć takich nie posiada w pierwszej kolejności podjąć działania w celu wszczęcia postępowań zmierzających do ich uzyskania. W trakcie kontrolowanego obecnie postępowania administracyjnego skarżąca dokumentów uprawniających i obligujących organ do wprowadzenia do ewidencji pożądanych zmian nie przedłożyła. Pomimo wystosowanego przez organ I instancji wezwania nie przedłożyła bowiem decyzji, o której mowa w art. 8 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, co uniemożliwia organowi wprowadzenie do ewidencji żądanych zmian, ani z akt sprawy ani też złożonych w trakcie rozprawy przed tut. Sądem oświadczeń nie wynika też by domagała się od Starosty wydania takiej decyzji.
Wskazać w tym miejscu należy, że to właśnie decyzja, o której mowa, ustala wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykaz obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów we wspólnocie, a ustaleń tych nie może dokonać we własnym zakresie organ ewidencyjny. Wskazać też należy, co trafnie podniósł na rozprawie pełnomocnik organu, że choć w myśl art. 8 ust. 5 ustalenie, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową bądź mienie gromadzkie, oraz ustalenie wykazów, o których mowa powyżej, powinno być dokonane w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy to jednak termin ten ma charakter jedynie instrukcyjny co powoduje, że nie ma przeciwwskazań żeby skarżąca Spółka zwróciła się do Starosty o wydanie decyzji umożliwiającej w efekcie dokonanie stosownych zmian w ewidencji poprzez wprowadzenie jej jako władającego.
Na obecnym etapie orzekające w sprawie organy poprawnie oceniły zatem, iż nie przedłożenie przez skarżącą stosownych nowych dowodów nie zezwala na dokonanie żądanych przez nią zmian w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero bowiem uzyskane ewentualnie rozstrzygnięcia mogłyby w przyszłości stać się podstawą zainicjowania przez skarżącą ponownych starań o dokonanie zmian obecnych wpisów.
Jednocześnie wskazać należy, ustosunkowując się do twierdzeń skargi, iż nie można podzielić przekonania skarżącej, że dołączyła dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych wpisów. Przedłożone dokumenty, a to lista udziałowców Spółki, statut i protokół z zebrania w żadnej mierze nie zastępują brakującej decyzji Starosty, nie mogą bowiem przesądzić okoliczności, które ustalane mogą być jedynie w drodze decyzji z art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Oceny tej nie może zmienić także fakt przedłożenia decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] r. zwłaszcza, że dotyczy ona nie będącej wnioskodawcą Spółki "B" lecz zatwierdzenia istnienia i statutu cyt. "Spółki "D"". Z kolei za pozbawione w niniejszym postępowaniu znaczenia uznać należy argumenty dotyczące nielegalności niejako konkurencyjnej drugiej Spółki albowiem decyzja została przez skarżącą zaskarżona jedynie w części dotyczącej rozpoznania jej wniosku.
Nie można podzielić nadto naruszenia przez organ II instancji art. 7, 8, 10 i 77 k.p.a. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji organ II instancji wydał ją w wyniku analizy całości materiału dowodowego oraz po analizie faktycznego stanu sprawy. Skarżąca brała też aktywny udział w postępowaniu odwoławczym zwracając uwagę organowi na istotne w jej odczuciu okoliczności (vide pismo skarżącej do organu II instancji z dnia [...] r.). Nie może też stanowić argumentu w sprawie podnoszony przez skarżącą fakt zagubienia w przeszłości przez organy administracji publicznej dokumentów dotyczących Spółki, dokumenty te mogą bowiem podlegać procedurze odtworzeniowej.
W konsekwencji decyzję organu I instancji nie uwzględniającą żądania strony uznać należy co do zasady za poprawną, dokonanie żądanych zmian w ewidencji bez przedłożenia wydanej na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy decyzji byłoby prawnie niedopuszczalne. Wprawdzie, co podnosi w skardze skarżący, rozważać można czy w sytuacji nie przedłożenia, pomimo wezwania, żądanych dokumentów organ istotnie winien był umorzyć prowadzone przez siebie postępowanie jako bezprzedmiotowe czy też raczej, jak twierdzi skarżący odmówić dokonania stosownej zmiany w ewidencji bądź wreszcie pozostawić wniosek strony bez rozpoznania. Wobec niedopuszczalności uwzględnienia złożonego żądania przesądzenie tej wątpliwości ma jednak znaczenie jedynie poślednie bowiem nawet uznanie, iż nastąpiło w tej mierze uchybienie nie pozwoliłoby w świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. na uchylenie zaskarżonej decyzji, nie miałoby bowiem wpływu na rozstrzygnięcie rozumiane jako uwzględnienie bądź nie uwzględnienie wniosku.
Wskazać jednak należy, że zdaniem składu orzekającego nie przedłożenie brakującej decyzji uniemożliwiające w konsekwencji merytoryczną ocenę żądania, w tym ocenę czy wniosek ów jest zasadny czy też nie, a nawet ustalenie jakich w istocie terenów dotyczy pozwala organowi na uznanie, iż w istocie wniosek ma charakter bezprzedmiotowy. W efekcie za nie naruszającą prawa w sposób określony w art. 145 p.p.s.a. uznać należy też zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. utrzymującą w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.
W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.