Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] (sprostowaną następnie z powodu oczywistej omyłki pisarskiej postanowieniem z dnia [...]r.) Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w S., działając na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z § 31 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. 2010, Nr 109, poz. 719), po rozpoznaniu wniosku firmy "A" s.j. z siedzibą w L. przy ul. [...] (zwanej dalej: firmą "B") reprezentowanej przez A.P., działającej w imieniu "C" Spółka Akcyjna, odnośnie uzgodnienia warunków i sposobu podłączenia urządzeń sygnalizacyjno - alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej obiektu oddziału "C" S.A. przy ul. [...] w S. z [...] w S. -
- - uzgodnił negatywnie sposób podłączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem Jednostki [...] przy ul. [...] w S. oraz nie wyraził zgody na rozpoczęcie monitorowania obiektu za pośrednictwem firmy "B"
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zgodnie z zapisami "Wymagań organizacyjno-technicznych dotyczących uzgadniania przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. sposobu połączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem [...] operatorem systemu monitoringu pożarowego na terenie operacyjnym KM PSP w S. może być jedynie podmiot, który spełnia wymagania wynikające z Polskich Norm i ww. "Wymagań organizacyjno - technicznych..." a nadto na podstawie umowy z Komendantem Miejskim PSP w S. ma uruchomioną stację odbiorczą alarmów pożarowych w Jednostce [...]
Rozpoczęte na podstawie wniosku z dnia [...] r. postępowanie w zakresie uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych firmy "C" nie zostało jednak zakończone pozytywnym rozstrzygnięciem, ponieważ przedłożona i uzupełniana dokumentacja nie pozwalała na pozytywną weryfikację wniosku. W związku z powyższym z uwagi na brak podstaw do dalszego kontynuowania postępowania zostało ono zamknięte, z jednoczesną odmową podpisania umowy. Tym samym przedmiotowa firma nie może świadczyć usługi operatora monitoringu pożarowego na terenie operacyjnym KM PSP w S..
Niezależnie od powyższego zgodnie z zapisami § 28 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. 2010, Nr 109 poz. 719) w obiekcie banku przy ul. [...] w S. pewien być zastosowany system sygnalizacji pożarowej spełniający wymagania ww. przepisu. Organ przypomniał,, że konieczność podpięcia do systemu monitoring pożarowego obiektu placówki banku przy ul. [...]w S. była już przedmiotem decyzji administracyjnej [...]z dnia [...]r., prolongowanej w zakresie terminu realizacji decyzją [...]z dnia [...]r. i ponownie decyzją [...]z dnia [...]r., dla której z uwagi na brak realizacji w dniu [...]r. wydane zostało upomnienie w trybie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2012.1015. j.t. ze zm.).
Odwołanie od otrzymanej decyzji pierwszoinstancyjnej wniósł wspólnik "A", działający w imieniu "B" na podstawie stosownego pełnomocnictwa, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów przeciwpożarowych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto w uzasadnieniu odwołania stwierdził, że organ pierwszej instancji powinien wydać odrębną decyzję administracyjną w sprawie uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych, a nie odpowiadać pismem o znaku: [...].
Decyzją z dnia [...]r. nr [...][...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. utrzymał zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja wydana w rozpatrywanym postępowaniu administracyjnym jest prawidłowa i w pełni uzasadniona, pomimo licznych zastrzeżeń wniesionych w odwołaniu. Komendant Miejski PSP w S. wydał bowiem decyzję po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania dowodowego, stosownie do postanowień cytowanego § 31 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i art. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej który mówi mianowicie o tym, iż: "Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu budowlanego lub terenu, objętych obligatoryjnym stosowaniem systemów sygnalizacji pożarowej wyposażonych w urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, w przypadku gdy w tym budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie nie działa jego własna jednostka ratownicza, jest obowiązany połączyć te urządzenia z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem, wskazanym przez właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej".
Analizowany tryb działania został prawidłowo zrealizowany w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, ponieważ Komendant Miejski PSP w S. rozpatrzył wniosek dotyczący obiektu bankowego "B" przy ulicy [...]w S. i wydał decyzję administracyjną właśnie na wnioskowanej w odwołaniu podstawie prawnej z art. 104 i 107 k.p.a. W odniesieniu do treści odwołania należy bardzo wyraźnie podkreślić, że "A" nie jest "właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem obiektu", o których mowa w wyżej wymienionych przepisach. Jest to bowiem komercyjna firma ubiegająca się o możliwość prowadzenia usług związanych z funkcjonowaniem systemu monitoringu pożarowego na terenie miasta Sosnowca.
W związku z tym należy także zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja administracyjna została wysłana do "B" SA jako właściciela przedmiotowego obiektu budowlanego wyposażonego w obligatoryjny system sygnalizacji pożarowej, który powinien być podłączony do obiektu PSP, ponieważ w tym budynku "nie działa jego własna jednostka ratownicza". Dlatego wniesione argumenty w odwołaniu od wydanej decyzji Nr [...]o rażących błędach, irracjonalności, kuriozalności, a nawet karygodnej ignorancji, są dla organu odwoławczego całkowicie niezrozumiałe i bezzasadne.
Natomiast odnosząc się do przekonania autora odwołania o konieczności wydawania decyzji administracyjnej także w postępowaniu dotyczącym ewentualnego uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych, Komenda Wojewódzka PSP w K. wyjaśnia, iż rozpoznając taki wniosek organ I instancji analizuje możliwość "uzgodnienia" warunków ewentualnej współpracy po spełnieniu określonych obowiązujących "Wymagań organizacyjno - technicznych". Takie postępowanie w Komendzie Miejskiej PSP w S. kończy się podpisaniem lub odmową podpisania umowy związanej z uruchomieniem stacji odbiorczej alarmów pożarowych. Dlatego pismo powołane w treści odwołania o znaku sprawy: [...]z dnia [...]r. wysłano tylko do firmy "A" rozpatrywanym przypadku odmówiono bowiem stronie (firmie "A") podpisania umowy i zawiadomiono ją o tym w stosownym piśmie.
Pismem z dnia [...]r. "B" Spółka Akcyjna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję drugoinstancyjną domagając się jej uchylenia i zmiany z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego w odwołaniu bądź uchylenia decyzji obu organów i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W skardze zarzucono zaskarżonej decyzji:
- - obrazę prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 31 rozp. MSWiA z dn. 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów m.in poprzez przyjęcie, że wydanie decyzji organu I instancji może polegać na "negatywnym uzgodnieniu" warunków przyłączenia, a w efekcie odmowie przyłączenia obiektu podlegającego według obowiązujących przepisów prawa obligatoryjnej ochronie pożarowej z wykorzystaniem systemu monitoringu pożarowego,
- - naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez nadużycie przez organ administracji zasady swobodnej oceny dowodów. Organ administracji II instancji w uzasadnieniu swojej decyzji nie zawarł żadnej precyzyjnej analizy materiału dowodowego wskazanego w toku postępowania, a jedynie arbitralnie przyjął, że postępowanie organu I instancji uważa za prawidłowe i zgodne z przepisami. W szczególności w żaden sposób nie uzasadnił, na jakiej podstawie prawnej założył, że organ I instancji nie był zobowiązany do załatwienia w trybie wydania decyzji administracyjnej także sprawy zainstalowania urządzeń odbiorczych.
W uzasadnieniu wskazano m.in., iż do obowiązków i kompetencji komendantów miejskich i powiatowych PSP należy uzgodnienie warunków technicznych połączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem właściwej miejscowo komendy PSP lub innym obiektem zastępczym przez niego wskazanym. Przedmiotowe postępowanie jest wszczynane na wniosek podmiotu wskazanego www. przepisie (w tym wypadku zarządcy obiektu).
Firma "A’" z wnioskiem takim wystąpiła. Jednocześnie wystąpiła o uzgodnienie warunków technicznych dotyczących zainstalowania urządzeń odbiorczych alarmów pożarowych w celu odbioru sygnału alarmu pożarowego z placówek "B" S.A. zlokalizowanych na terenie powiatu sosnowieckiego. Komendant Miejski PSP w S., działając jako organ administracji publicznej zobowiązany był dokonać obydwu przedmiotowych uzgodnień w formie przewidzianej procedurą administracyjną, tj. poprzez wydanie decyzji administracyjnych.
Mając powyższe na względzie strony postępowania administracyjnego, w tym składający odwołanie były zobowiązane traktować pismo Komendanta Miejskiego PSP w S. z dnia [...]r. opatrzone sygnaturą "[...]", przedstawiające stanowisko organu administracji w sprawie, jako decyzję administracyjną.
Nawet pobieżna analiza tegoż pisma jednoznacznie wskazuje na rażące uchybienia, jakich dopuścił się organ administracji załatwiając sprawę objętą wnioskiem z dnia [...]r. Otóż pismo to nie zawiera w swojej treści wskazania podstawy prawnej rangi ustawy lub rozporządzenia, brak też uzasadnienia prawnego dla wydanego rozstrzygnięcia i pouczenia o możliwości wniesienia odwołania.
O wadliwości decyzji nr [...] z dnia [...]r. objętej odwołaniem oraz skargą na decyzję organu II instancji, świadczy dodatkowo błędna kwalifikacja formalnoprawna rozstrzygnięcia dokonana przez organ administracji, zawarta m.in. w tytule decyzji. Według organu I instancji przedmiotowa decyzja została wydana "w sprawie zaleceń pokontrolnych". Gdyby faktycznie, jak usiłuje twierdzić organ, decyzja była wydana w sprawie "zaleceń pokontrolnych" nie zaś w sprawie załatwienia wniosku "B". wówczas należałoby przyjąć, że przedmiotowy wniosek złożony przez "B". do dnia sporządzenia odwołania nie doczekał się rozpatrzenia i załatwienia.
Skarga została wniesiona w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie. W szczególności Sąd nie stwierdził wydania kontrolowanej decyzji z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy czy z naruszeniem przepisów prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też z innym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności podkreślić w tym miejscu należy, iż jak to wskazano powyżej, Spółka "A" w dniu [...]r. przesłała do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. objęte jednym pismem dwa wnioski: złożony we własnym imieniu wniosek o wskazanie warunków organizacyjno--technicznych dotyczących uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych, oraz złożony w imieniu "B". wniosek w sprawie połączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemów sygnalizacji pożarowej zainstalowanych w budynkach placówek "B" zlokalizowanych w S..
W wyniku rozpoznania pierwszego z wniosków Komenda Miejska PSP w S. w dniu [...]r. wysłała do firmy "A" pismo o znaku [...], w którym poinformowała ją o braku możliwości podpisania umowy dotyczącej uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych. W stanowisku przekazanym przez organ ochrony przeciwpożarowej podano techniczne uwagi oraz szczegółowo wyjaśniono wnioskodawcy przyczyny takiego rozstrzygnięcia sprawy. Dodatkowo poinformowano stronę o możliwości ponownego złożenia wniosku, ale po wyeliminowaniu stwierdzonych braków i nieprawidłowości w zakresie monitoringu pożarowego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż pismo to, odnoszące się do wniosku o podpisanie z "A"" umowy dotyczącej uruchomienia stacji odbiorczej, stanowiło przedmiot odrębnej sprawy administracyjnej, zostało od niego wniesione odrębne odwołanie, a wydane przez organ odwoławczy postanowienie stanowiło przedmiot odrębnej wniesionej do tut.
Sądu skargi (sygn. akt II SA/Gl 21/15). W konsekwencji sprawa odmowy podpisania ww. umowy i wysłanego do firmy "A" pisma w sprawie [...] zgodnie z zakreślonym w skardze przedmiotem obecnie rozpoznawanej skargi nie podlega w niniejszym postępowaniu kontroli (decyzja pierwszoinstancyjną utrzymana w mocy decyzją obecnie zaskarżoną wydana została bowiem w sprawie [...], nie zaś w sprawie [...])
W konsekwencji niemożności podpisania umowy, o której mowa powyżej, a tym samym faktu, iż firma "A" nie uzyskała statusu operatora systemu monitoringu pożarowego na terenie operacyjnym Komendy, Komendant Miejski PSP w S. wydał w dniu [...]r. decyzję administracyjną o numerze [...], w której odmówił podłączenia urządzeń zamontowanych w oddziale "B". w S. przy ulicy [...]z obiektem Jednostki Ratowniczo - Gaśniczej w S. oraz nie wyraził zgody na rozpoczęcie monitorowania przedmiotowego obiektu budowlanego.
Decyzja ta stanowiła zatem konieczną konsekwencję zakończenia odrębnego postępowania sfinalizowanego pismem odmawiającym zawarcia umowy w przedmiocie uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych, a tym samym brakiem możliwości spełnienia "Wymagań organizacyjno - technicznych dotyczących uzgadniania przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. sposobu połączenia urządzeń sygnalizacyjno -alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem "C"" przy ul[...]". Zgodnie bowiem z zapisami "Wymagań...." operatorem systemu monitoringu pożarowego na terenie operacyjnym KM PSP w S. może być jedynie podmiot, który spełnia wymagania wynikające z przepisów, a także na podstawie zawartej umowy z Komendantem Miejskim PSP w S., ma uruchomioną stację odbiorczą alarmów pożarowych w "C"".
Jak wskazano powyżej postępowanie w zakresie uruchomienia stacji odbiorczej alarmów pożarowych firmy "A" nie zostało zakończone pozytywnym rozstrzygnięciem, ponieważ przedłożona i uzupełniona dokumentacja nie pozwalała na pozytywną weryfikacje wniosku, w związku z powyższym Komendant odmówił podpisania umowy. Tym samym przedmiotowa firma nie może świadczyć usługi operatora monitoringu pożarowego na terenie operacyjnym KM PSP w S..
W konsekwencji brak było podstaw do wydania pozytywnej decyzji w zakresie sposobu podłączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej oddziału banku ""B". przy ul. [...] w S. z obiektem "A" przy ul. [...]oraz wyrażenia zgody na rozpoczęcie monitorowania obiektu za pośrednictwem firmy "A"
Decyzja pierwszoinstancyjną pozostawała zatem co do rozstrzygnięcia w zgodzie z obowiązującym prawem, prawidłowo organ I instancji odmówił bowiem uzgodnienia wnioskowanego "monitoringu" (notabene Sąd zauważa w tym miejscu, że zamiast posłużenia się językowo poprawnym, logicznym sformułowaniem "odmawia uzgodnienia" organ użył niefortunnego zwrotu o "uzgodnieniu negatywnym", okoliczność ta nie wpływa jednak na prawidłowość istoty rozstrzygnięcia). Trafnie też organ wskazał, wyjaśniając stronie stan prawny, że zgodnie z zapisami § 28 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów w obiekcie banku powinien być zastosowany system sygnalizacji pożarowej spełniający wymagania ww. przepisu.
W związku z powyższym mając na uwadze art. 5 ustawy o ochronnie przeciwpożarowej z dnia 24 sierpnia 1991 r. obiekt banku, jako obiekt zobligowany do wyposażenia w System Sygnalizacji Pożarowej powinien zostać włączony do systemu monitoringu pożarowego poprzez połączenie urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych z Komendą Miejską/Powiatową Państwowej Straży Pożarnej lub innym obiektem wskazanym przez właściwego terenowo Komendanta Miejskiego/Powiatowego PSP.
Wobec prawidłowości decyzji pierwszoinstancyjnej, wydanej w wyniku poprawnie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, poprawnie organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy i co do meritum poprawnie ją uzasadnił. Za zbyteczne uznać należy jedynie sformułowane w uzasadnieniu w odpowiedzi na zarzuty odwołania wywody dotyczące pisma odmawiającego podpisania umowy w kwestii uruchomienia w firmie "A" stacji odbiorczej alarmów albowiem, jak wskazano powyżej, pismo to wydane w sprawie [...] stanowiło przedmiot odrębnej sprawy administracyjnej (sprawa podlegająca obecnej kontroli nosi znak [...]) odrębnego odwołania i odrębnej skargi.
W konsekwencji także odnoszące się do pisma tego zarzuty sformułowane w skardze, podnoszące zwłaszcza fakt niewydania w sprawie decyzji administracyjnej i naruszenia norm proceduralnych, pozostają bez znaczenia prawnego dla oceny prawidłowości decyzji w obecnej sprawie zaskarżonej.
Ustosunkowując się natomiast do sformułowanego w skardze zarzutu błędnego zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej sformułowania wskazującego, iż przedmiotem są zalecenia pokontrolne, Sąd zauważa, że decyzja ta sprostowana została następnie z powodu ww. oczywistej omyłki pisarskiej postanowieniem z dnia [...]r., jeszcze przed wydaniem w sprawie decyzji drugoinstancyjne.
W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów, uznających zgodność z prawem wydanej przez organ II instancji decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.