Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 maja 2019 r. skarżący wniósł skargę na decyzję wymienioną w sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.)
Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Zgodnie natomiast z art. 127 § 2 właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Zaskarżoną decyzję Prezydent Miasta C. wydał jako organ I instancji. Skarżący mógł w terminie 14 dni od dnia doręczenia wymienionej decyzji wnieść odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., jako organu wyższego stopnia (art. 17 pkt 1 k.p.a.). O prawie wniesienia odwołania skarżący został pouczony przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję.
Skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a, jeżeli takie przewidywała ustawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.
Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia - nie wniósł odwołania od zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.