Uzasadnienie
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W odpowiedzi P.W. zwrócił się o zwolnienie z wpisu od skargi podnosząc, że jako osoba bezrobotna nie jest w stanie ponieść takiego wydatku.
W następstwie wezwania Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w przewidzianej prawem formie, tj. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, poszerzając jego zakres o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że poza mieszkaniem o pow. [...] m2, do którego skarżącemu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, strona nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Skarżący zadeklarował również, że nie posiada żadnego źródła dochodu.
Wezwaniem z dnia 10 stycznia 2011 r. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawcę do nadesłania kserokopii faktur za czynsz, dostawy wody, energii elektrycznej itp. oraz do wskazania źródeł, z których skarżący czerpie środki na utrzymanie się, w tym na pokrycie wydatków.
W odpowiedzi P. W. nadesłał wskazane wyżej dokumenty oraz wyjaśnił, że koszty jego utrzymania się ponoszą rodzice, a z tytułu pełnienia funkcji ławnika w Sądzie Okręgowym w C. skarżący uzyskuje wynagrodzenie, jednakże jest ono zależne od ilości posiedzeń Sądu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając stan majątkowy Z. W. należało uznać, że złożony przezeń wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Na powyższej ocenie zaważył przede wszystkim fakt, iż skarżący nie dysponuje stałym źródłem dochodu, z którego byłby w stanie wygospodarować środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Przedstawione dokumenty (faktury) wskazują, że koszty utrzymania się strony kształtują się na poziomie około 600 zł (czynsz za lokal mieszkalny, opłaty za energię elektryczną, gaz, telefon). Wyjaśnienia skarżącego odnośnie braku dochodu zostały dodatkowo uprawdopodobnione zaświadczeniem wystawionym przez Powiatowy Urząd Pracy w C., z treści którego wynika, że Z. W. od dnia [...] r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i nie uzyskuje aktualnie żadnego dochodu z tego tytułu. Przyjmując prawdziwość oświadczeń strony odnośnie ponoszenia kosztów jego utrzymania przez rodziców, uznać przyjdzie, że wskazuje to na trudną sytuację materialną strony, której nie zmienia nawet uzyskanie dodatkowego dochodu z tytułu posiedzeń w Sądzie Okręgowym w C. Jest bowiem niewątpliwie dochód zróżnicowany, zależny od ilości posiedzeń, co wyklucza możliwość zaplanowania wydatków w taki sposób, aby wygospodarować z nich kwotę potrzebną na poniesienie kosztów postępowania sądowego.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.