Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Paw Obywatelskich.
W odniesieniu do uchwały rady gminy, podjętej w sprawie z zakresu administracji publicznej, tego rodzaju środkiem jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 marca 2011 r., oświadczył (w piśmie procesowym z dnia 17 marca 2011 r.), że przedmiotem jego skargi jest uchwała Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...], mocą której nie uwzględniono wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wobec tak oznaczonego przedmiotu skargi, należało przyjąć, że jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Odpowiedź organu udzielona w związku z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi samodzielnego aktu z zakresu administracji publicznej, który mógłby stać się przedmiotem odrębnej kontroli Sądu. Przeciwnie, jest to wyłącznie uzewnętrznienie stanowiska organu odnośnie złożonego przez stronę wezwania i stanowi jedynie dowód wyczerpania przez wnoszącego skargę trybu warunkującego skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Stąd też, zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała z dnia [...] r. nie ma charakteru aktu, o którym mowa w art. 3 pkt 4 – 6 P.p.s.a., a w konsekwencji skarga na nią jest niedopuszczalna - por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 52/10 (nie publ.).
Wobec tego skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.