Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. E. S. i M. S. wystąpili, za pośrednictwem Wojewody [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 19 lipca 2013 r. wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz zobowiązał skarżących do łącznego usunięcia braku formalnego tej skargi poprzez nadesłanie dodatkowych 2 jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały przesłane na podany w skardze adres, gdzie, zgodnie z oświadczeniem skarżącego (vide: pismo z dnia 25 września 2013 r. – k. nr 43 akt sądowych), przesyłkę odebrał w dniu 5 sierpnia 2013 r., dorosły domownik – syn adresatów.
W dniu 20 sierpnia 2013 r. na rachunek Sądu wpłynęła opłata sądowa w kwocie 500 zł tytułem wpisu od skargi, w tej samej dacie skarżący nadali na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej odpisów, załączając wymagane dwa odpisy skargi. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazali, że w dniach od 3 do 18 sierpnia 2013 r. byli nieobecni w miejscu zamieszkania, będącym jednocześnie miejscem wskazanym jako adres do doręczeń. Dbając o swoje interesy, podczas pobytu w tym czasie u rodziny w [...], listy polecone były odbierane przez członka ich rodziny. Osoba trzecia nie mogła jednak własnoręcznie poświadczyć za zgodność z oryginałem odpisów sporządzonej przez skarżących skargi.
Zarówno organ odwoławczy, jak i uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do powyższego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa).
Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że złożony przez skarżących wniosek został wniesiony w ustawowym terminie.
Wskazana przez skarżących data ustania przyczyny uchybienia terminu to 18 sierpnia 2013 r., tj. dzień, w którym skarżący wrócili do domu, zaś wniosek nadano za pośrednictwem poczty w dniu 20 sierpnia 2013 r.
Ponadto, skarżący dokonali uchybionych czynności uiszczając wpis w kwocie 500 zł oraz nadsyłając do Sądu dwa odpisy skargi własnoręcznie przez nich podpisane.
Jednocześnie, w ocenie Sądu, skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnili brak swojej winy w niedopełnieniu w terminie przedmiotowych czynności procesowych. Ich wyjazd za granicę w dniach 3 do 18 sierpnia 2013 r., zatem przed doręczeniem odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwania w sprawie uzupełnienia braku formalnego skargi, niewątpliwie uniemożliwiał im dopełnienie wymaganych czynności procesowych do czasu ich powrotu do kraju. Mają rację skarżący, że sporządzenie odpisów skargi, zgodnie z pouczeniem sądowym, wymagało ich własnoręcznych podpisów. Zadbanie zatem przed wyjazdem o odbiór ewentualnej korespondencji z Sądu przez syna skarżących i tak nie dawało skarżącym możliwości dochowania powyższego wymogu.
Podkreślić należy również, że skarżący składając skargę, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, wnieśli ją w dwóch egzemplarzach. Skarżący mogli zatem pozostawać i jak wynika z treści pisma z dnia 25 września 2013 r. pozostawali w przeświadczeniu, że dochowali wymogów formalnych skargi.
W świetle powyższego Sąd uznał, że przywołane przez skarżących okoliczności uzasadniają przywrócenie im terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej odpisów, a w konsekwencji, mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu, także przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Działając w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa, Sąd uwzględnił wobec tego złożony wniosek i orzekł jak w sentencji.